ฝนเริ่มเทลงมาไม่ขาดสายตั้งแต่ช่วงหัวค่ำ… เสียงฟ้าร้องกลบความเงียบของบ้านไม้หลังเล็กกลางสวนลำไย ในคืนที่แม่ออกไปค้างงานต่างอำเภอ ทิ้งไว้เพียง “ข้าวฟ่าง” ลูกสาววัย 22 กับพ่อเลี้ยงใจดีที่เธอคุ้นเคยมาตั้งแต่จำความได้
“พ่ออิฐ” หรือ “ลุงอิฐ” สำหรับชาวบ้าน อายุเลยหลักสี่นิดๆ แต่ยังคงรูปร่างแน่น ล่ำจากการทำสวน ผิวแทนอมแดงกับกลิ่นกายหอมสะอาดแบบผู้ชายทำงานกลางแดด ชุดเสื้อกล้ามเก่าๆ กับกางเกงผ้าขาสั้นยิ่งขับให้กล้ามแขนกับขาเด่นชัดขึ้นไปอีก
คืนนี้ไม่มีใครอยู่… มีแค่สองคน
บรรยากาศมันพาให้ใจข้าวฟ่างเต้นแรงอย่างแปลกประหลาด
“นอนคนเดียวกลัวมั้ยลูก?”
เสียงทุ้มต่ำถามเบาๆ ตอนเธอยืนหลบฟ้าร้องในห้องครัว
“มะ…ไม่กลัวค่ะ แต่อยู่กับพ่ออิฐก็อุ่นใจดี”
เธอไม่ทันสังเกตเลยว่า ตัวเองใส่เพียงเสื้อยืดตัวบางกับกางเกงนอนขาสั้นจู๋ น้ำฝนที่ปะปายโดนตัวมาตามชายเสื้อทำให้เนื้อผ้าชื้นแนบผิว… จนพ่อเลี้ยงใจดีเผลอสอดสายตามองรอยเสื้อชื้นที่ชี้ชัดถึงความอ่อนเยาว์และเย้ายวน
“มานี่มา… เดี๋ยวพ่อเช็ดผมให้” เขาว่า ก่อนใช้ผ้าขนหนูซับหัวให้เบาๆ
กลิ่นแชมพูผสมกลิ่นหอมอ่อนจากคอของเธอมันชวนให้เขาเผลอแนบริมฝีปากลงเบาๆ อย่างไม่ทันยั้งใจ…
และนั่นคือจุดเริ่มต้น
เธอเบิกตากว้างเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มมุมปากแล้วกระซิบเบาๆ
“พ่ออิฐ… อย่าทำให้หนูกลัวนะ”
“พ่อไม่มีวันทำให้ลูกกลัว… พ่อแค่อยากกอด”
เขาดึงร่างเธอเข้าสู่อ้อมแขน กลิ่นหอมจากผิวสาวทำให้สติของชายแท้ๆ คนหนึ่งสั่นไหว
มือใหญ่ลูบไล้จากแผ่นหลังขึ้นมาตามแนวเอว ก่อนจะช้อนต้นคอเธอขึ้นมาแล้วประกบจูบลงไปอย่างเนิบนาบ อ่อนโยนแต่ลึกซึ้ง เสียงฝนข้างนอกยิ่งเร่งเร้าอารมณ์ที่สุมอยู่ภายใน
เสื้อยืดตัวบางถูกถอดออก เผยอกเต่งตึงไร้ชุดชั้นใน
ลิ้นอุ่นของเขาแตะลงเบาๆ บนยอดอกที่ตั้งชัน เธอสั่นระริกอย่างห้ามไม่อยู่
“อึ๊ย… พ่ออิฐ… หนู… เสียว…”
เสียงเธอแผ่วเบาแต่สั่นเครือ มือเธอกอดคอเขาแน่นเหมือนกลัวจะลอยไปกับพายุราคะ
มืออีกข้างลูบไล้เรียวขาขาวจนถึงสะโพกแน่น ก่อนที่กางเกงนอนตัวเล็กจะค่อยๆ หลุดออกจากสะโพกอย่างเชื่องช้า
เนินสาวนุ่มนิ่ม เผยออกต่อหน้าต่อตาอย่างไม่ปิดบัง
เขาใช้นิ้วแตะเบาๆ ตรงกลางหว่างขา เธอสะดุ้งน้อยๆ ก่อนจะครางแผ่ว
“ตรงนั้นมัน… อ๊า… เสียวเหลือเกิน…”
น้ำหล่อลื่นเริ่มซึมออกมาเปียกนิ้วอย่างลื่นมือ
พ่ออิฐใช้ปลายนิ้วลูบขึ้นลงช้าๆ
ก่อนจะค่อยๆ แทรกเข้าไปทีละนิ้ว จนช่องสาวตอดรัดแน่น
เขาก้มลงจูบเธออีกครั้ง ขณะที่นิ้วยังเคลื่อนไหวอย่างเชี่ยวชาญ
เสียงครางนุ่มนวลดังสลับกับเสียงฝนจนแทบไม่รู้ว่าอะไรดังกว่า
“พ่ออิฐ… หนูอยากได้มากกว่านี้…”
“แน่ใจนะลูก… พ่อหยุดไม่ได้นะ”
“อื้ม… หนูยอมทุกอย่างเลยคืนนี้”
เขาดันตัวเธอลงบนโซฟาผ้าห่มเก่าๆ กลางห้องนั่งเล่น แล้วถอดกางเกงของตัวเองออก
แก่นกายขนาดใหญ่ เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปน พร้อมจะมอบความเป็นชาย
เขาแนบตัวลงไปช้าๆ จับสะโพกเธอไว้แน่น ก่อนค่อยๆ ดันความใหญ่เข้ามาทีละนิด
“แน่น…แน่นมากเลยลูก”
“อ๊า… พ่อ… หนูตอดเองไม่ได้ตั้งใจ…” เธอพูดทั้งที่หน้าแดงจนหูแดง
เสียงเนื้อกระทบเนื้อเริ่มดังขึ้น พร้อมกับการสอดใส่ที่ลึกขึ้นทุกจังหวะ
เขาทำช้าๆ อย่างมีจังหวะ แช่ไว้ แล้วขยับเข้าออก รัวบ้าง เนิบบ้าง
เธอจิกแขนเขาแน่น หอบหายใจแรงจนอกกระเพื่อม
เขาจับขาเธอพาดบ่า แล้วซอยแรงขึ้นจนเสียงเนื้อกระแทกกันกึกก้อง
“อ๊าาา พ่อ หนู… หนูไม่ไหวแล้ว จะเสร็จแล้ว…”
“พ่อก็เหมือนกัน… เสียวสุดๆ เลยลูก”
ไม่นานนัก เธอก็เกร็งตัว ร่างกระตุกตอดถี่
ขณะที่เขาก็ปลดปล่อยความต้องการลึกเข้าไปในตัวเธอจนร่างสั่น
ฝนยังคงตกหนักต่อไป แต่ในห้องเล็กนั้นอบอุ่นด้วยไอรัก
เขากอดเธอไว้แน่น แล้วจูบหน้าผากเบาๆ
“คืนนี้… จะเป็นคืนของเรา… แค่เราเท่านั้น”
