ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งทางภาคกลางของไทย ที่ซึ่งชีวิตยังคงเรียบง่ายและเต็มไปด้วยประเพณีเก่าแก่ ชื่อของครอบครัว “สมชาย” เป็นที่รู้จักดีในฐานะครอบครัวที่มั่งคั่งจากการทำสวนผลไม้และค้าขายในตลาดท้องถิ่น สมชาย พ่อหม้ายวัย 45 ปี ผู้ชายรูปร่างกำยำ ผิวคล้ำแดดจากงานกลางแจ้ง ผมดำสนิทที่เริ่มมีเส้นขาวแซม เขาเคยสูญเสียภรรยาไปเมื่อหลายปีก่อนจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ทิ้งให้เขาต้องเลี้ยงดูลูกสาวคนเดียวชื่อ “น้ำผึ้ง” ด้วยตัวคนเดียว น้ำผึ้งเติบโตขึ้นมาเป็นสาวสวยวัย 25 ปี หน้าตาคมคาย ผมยาวสลวย ผิวขาวเนียน รูปร่างอวบอิ่มน่ามอง เธอจบปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ และกลับมาช่วยพ่อดูแลธุรกิจครอบครัว ชีวิตของทั้งคู่ดูเหมือนปกติสุข แต่ลึกๆ แล้ว มีความรู้สึกบางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่ระหว่างพ่อลูกคู่นี้มานานหลายปี
สมชายเคยเป็นผู้ชายที่เข้มแข็งและเคร่งครัด เขาสอนน้ำผึ้งให้เป็นเด็กดี รักเรียน รักงาน แต่เมื่อน้ำผึ้งเข้าสู่วัยรุ่น ความใกล้ชิดในบ้านหลังเล็กๆ ที่มีเพียงสองคน ทำให้เกิดความรู้สึกแปลกๆ ขึ้น สมชายมักจะมองลูกสาวด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักแบบพ่อ แต่บางครั้งก็แฝงไปด้วยความปรารถนาที่เขาพยายามกดไว้ น้ำผึ้งเองก็เช่นกัน เธอรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยเมื่ออยู่ใกล้พ่อ แต่บางคืนที่เธอนอนไม่หลับ เธอก็แอบคิดถึงสัมผัสจากมือของพ่อที่เคยลูบหัวเธอตอนเด็กๆ และมันทำให้เธอรู้สึกอุ่นวาบในกาย
เวลาผ่านไป สมชายตัดสินใจแต่งงานใหม่กับ “ป้าสุ” หญิงหม้ายวัยใกล้เคียงกันจากหมู่บ้านใกล้เคียง ป้าสุเป็นคนใจดี ขยันขันแข็ง และดูแลสมชายได้ดี งานแต่งงานจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายแต่ครึกครื้นตามประเพณีไทย มีการแห่นาค การเลี้ยงอาหารแขกเหรื่อมากมาย น้ำผึ้งช่วยจัดงานทุกอย่างด้วยรอยยิ้ม แต่ลึกๆ ในใจ เธอรู้สึกหวิวๆ ราวกับกำลังสูญเสียอะไรบางอย่าง เธอมองพ่อในชุดเจ้าบ่าวที่ดูหล่อเหลา และคิดถึงวันเวลาที่มีเพียงเธอกับพ่อสองคน งานแต่งผ่านไปด้วยดี ท่ามกลางเสียงเพลงและเสียงหัวเราะ แต่เมื่อแขกกลับหมด บ้านหลังใหญ่ก็กลับมาสงบอีกครั้ง ป้าสุเหนื่อยล้าจากงานแต่ง เธอขอตัวไปนอนพักก่อน โดยบอกว่าคืนนี้ให้สมชายพักผ่อนให้เต็มที่ เพราะพรุ่งนี้ต้องไปฮันนีมูนสั้นๆ กัน
คืนนั้น บ้านเงียบสงัด สมชายนั่งดื่มเหล้าที่ระเบียงบ้านคนเดียว เขารู้สึกตื่นเต้นกับชีวิตใหม่ แต่ก็อดคิดถึงน้ำผึ้งไม่ได้ ลูกสาวที่เขารักมากที่สุด น้ำผึ้งเองก็นอนไม่หลับ เธอสวมเสื้อกล้ามบางเบาและกางเกงขาสั้น นั่งเล่นโทรศัพท์ในห้องนอน แต่ใจลอยไปหาพ่อ เธอได้ยินเสียงแก้วกระทบกันจากระเบียง จึงเดินออกไปดู “พ่อคะ ยังไม่นอนหรอคะ” เธอถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน สมชายหันมามองลูกสาว ยิ้มเบาๆ “ยังหรอกลูก พ่อคิดอะไรเพลินๆ” เขาตอบ น้ำผึ้งเดินเข้ามานั่งใกล้ๆ พ่อ บรรยากาศคืนนั้นอบอุ่นด้วยลมเย็นจากทุ่งนา ดวงจันทร์ส่องสว่าง ทำให้ทั้งคู่สนทนากันยาวนาน คุยถึงความหลัง คุยถึงอนาคต คุยถึงความเหงาที่ทั้งคู่เคยมี
ยิ่งคุย น้ำผึ้งยิ่งรู้สึกว่าพ่อใกล้ชิดมากขึ้น เธอเอื้อมมือไปจับแขนพ่อเบาๆ “พ่อคะ ลูกดีใจที่พ่อมีความสุข แต่ลูกก็กลัวว่าจะเหงา” เธอพูด สมชายมองตาลูกสาว ลึกๆ ในใจเขารู้สึกถึงกระแสไฟฟ้าที่วิ่งพล่าน “ลูกไม่เหงาหรอก พ่อยังรักลูกเสมอ” เขาพูด แล้วเอื้อมมือไปลูบผมเธอเบาๆ สัมผัสนั้นทำให้ทั้งคู่ชะงัก น้ำผึ้งรู้สึกอุ่นวาบที่ท้องน้อย เธอมองพ่อด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาที่ซ่อนไว้ สมชายเองก็เช่นกัน เขารู้สึกถึงความร้อนในกายที่เพิ่มขึ้น “พ่อ… ลูกลูกคิดถึงพ่อแบบนี้มานานแล้ว” น้ำผึ้งสารภาพเบาๆ สมชายถอนหายใจ “พ่อก็เหมือนกันลูก แต่เราไม่ควร…” เขาพูด แต่คำพูดนั้นถูกกลบด้วยริมฝีปากของน้ำผึ้งที่ประกบเข้ามา จูบนั้นเริ่มต้นเบาๆ แต่ค่อยๆ เร่าร้อนขึ้น สมชายตอบรับจูบนั้นอย่างหิวกระหาย ลิ้นของทั้งคู่พันกัน แลกเปลี่ยนรสหวานจากน้ำลาย
ทั้งคู่ลุกขึ้นยืน สมชายอุ้มน้ำผึ้งเข้าไปในห้องนอนของเขา ห้องที่เคยเป็นห้องนอนของพ่อแม่ ห้องที่น้ำผึ้งเคยวิ่งเล่นตอนเด็กๆ เขาวางเธอลงบนเตียงเบาๆ แล้วก้มลงจูบเธออีกครั้ง มือของเขาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของเธอ สัมผัสผิวเนียนนุ่มผ่านเนื้อผ้าบาง น้ำผึ้งครางเบาๆ ในลำคอ เธอเอื้อมมือไปถอดเสื้อของพ่อ เผยให้เห็นแผงอกกว้างใหญ่ที่ปกคลุมด้วยขนดำบางๆ สมชายถอดเสื้อกล้ามของเธอออก หน้าอกอวบใหญ่ของน้ำผึ้งเด้งออกมา หัวนมสีน้ำตาลอ่อนตั้งชันจากความตื่นเต้น เขาก้มลงดูดเลียนมนั้นเบาๆ ลิ้นวนรอบหัวนม ทำให้น้ำผึ้งแอ่นกายคราง “อือ… พ่อขา เสียวจังเลย” เธอพูด สมชายสลับดูดทั้งสองข้าง มืออีกข้างลูบไล้ลงไปที่ท้องน้อยของเธอ แล้วเลื่อนเข้าไปในกางเกงขาสั้น สัมผัสเนินนูนที่เปียกชื้นจากน้ำหล่อลื่น
น้ำผึ้งถอดกางเกงขาสั้นของตัวเองออก เผยให้เห็นกลีบเนื้อสีชมพูที่แยกอ้าออกเล็กน้อย สมชายถอดกางเกงของตัวเองเช่นกัน เผยให้เห็นของลับที่แข็งโด่เด่ ลำยาวใหญ่ หัวบานสีแดงเข้ม น้ำผึ้งมองตาโต “พ่อ… มันใหญ่จัง” เธอพูด แล้วเอื้อมมือไปจับมันเบาๆ ลูบไล้ขึ้นลง ทำให้สมชายครางออกมา เขาก้มลงเลียกลีบเนื้อของเธอ ลิ้นตวัดวนรอบติ่งเสียว ทำให้น้ำผึ้งเกร็งตัว สะโพกยกขึ้น “อ๊า… พ่อขา เสียวเหลือเกิน” เธอคราง สมชายเลียต่อเนื่อง ดูดติ่งเสียวเข้าไปในปาก นิ้วสอดเข้าไปในช่องทางอุ่นชื้นนั้น ชักเข้าออกช้าๆ ทำให้เธอเสียวซ่านจนน้ำตาไหล
หลังจากการเร้าโลมที่ยาวนาน สมชายพลิกตัวน้ำผึ้งให้นอนหงาย แล้วแทรกตัวเข้ามาระหว่างขาเธอ เขาจับของลับถูไถไปตามกลีบเนื้อ ทำให้ทั้งคู่ครางออกมาพร้อมกัน “ลูกพร้อมไหม” เขาถาม น้ำผึ้งพยักหน้า “พร้อมค่ะพ่อ… เอาลูกเถอะ” เธอพูด สมชายค่อยๆ ดันของลับเข้าไปในช่องทางนั้น มันคับแน่นแต่ลื่นไหลจากน้ำหล่อลื่น เขาดันเข้าไปช้าๆ จนสุดลำ น้ำผึ้งกัดฟันคราง “อ๊า… เต็มเลยพ่อ” เธอพูด สมชายเริ่มขยับสะโพกช้าๆ ชักเข้าออก ทำให้เธอรู้สึกถึงความเสียวที่วิ่งพล่านไปทั้งตัว เขาเร่งจังหวะเร็วขึ้น กระแทกแรงขึ้น หน้าอกของน้ำผึ้งกระเพื่อมตามแรงกระแทก “โอ้ย… พ่อขา แรงอีก” เธอร้อง
สมชายพลิกตัวเธอให้คุกเข่าในท่าหมา เขาจับสะโพกเธอแล้วดันของลับเข้าไปจากด้านหลัง ลึกกว่าเดิม ทำให้น้ำผึ้งครางดัง “อ๊า… ลึกจังเลยพ่อ” เธอพูด เขากระแทกแรงและเร็ว มือเอื้อมไปบีบหน้าอกเธอจากด้านหน้า เสียงเนื้อกระทบกันดังพั่บๆ ท่ามกลางความมืดของห้อง น้ำผึ้งรู้สึกเสียวซ่านจนใกล้จุดสุดยอด “พ่อ… ลูกลูกจะ… อ๊า!” เธอร้อง แล้วเกร็งตัว น้ำหล่อลื่นพุ่งออกมา สมชายกระแทกต่ออีกไม่กี่ครั้ง แล้วดึงออกมาพ่นน้ำรักสีขาวขุ่นรดแผ่นหลังของเธอ
ทั้งคู่นอนกอดกันหอบหายใจ สมชายจูบหน้าผากลูกสาว “พ่อรักลูกนะ” เขาพูด น้ำผึ้งยิ้ม “ลูกก็รักพ่อค่ะ” เธอตอบ ค่ำคืนนั้นกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความลับต้องห้ามที่ทั้งคู่รู้ดีว่ามันดุเดือดและเร่าร้อนเพียงใด แต่พวกเขาก็ไม่อาจหยุดยั้งได้
