ค่ำคืนนั้นฝนตกหนักจนทั้งบ้านเงียบสนิท ไฟในห้องรับแขกเปิดสลัว ๆ “แอน” น้องสาวของพี่แป้ง ภรรยาของผม นั่งกอดหมอนอยู่บนโซฟาเพราะห้องนอนของเธอไฟดับ แอนเป็นสาววัยยี่สิบต้น ๆ ผิวขาวอมชมพู รูปร่างกำลังสวย ใส่เพียงเสื้อกล้ามบางกับกางเกงขาสั้นเหนือเข่าเล็กน้อย ผมที่เป็น “ต้น” พี่เขย ได้แต่นั่งดูทีวีแต่สายตาก็เผลอมองเรียวขาขาวเนียนอยู่บ่อยครั้ง
“พี่ต้น…นอนได้ไหมคะ หนูมันกลัวฟ้าผ่า” เสียงของแอนสั่นนิด ๆ แต่ดวงตากลมใสกลับมองมาที่ผมด้วยความไว้ใจ
ผมยิ้มแห้ง ๆ ตอบไป “ก็มานั่งใกล้ ๆ พี่สิ จะได้ไม่กลัว”
เธอเลยขยับมานั่งเบียดจนไหล่เราแตะกัน ร่างเล็กหอมกลิ่นสบู่สดชื่น พาให้ใจผมเต้นแรงขึ้นกว่าเดิม
ฝนข้างนอกยังคงกระหน่ำ พวกเรานั่งเงียบจนได้ยินเสียงหายใจของกันและกัน ความเงียบนี้ทำให้ผมเริ่มหวั่นไหว ยิ่งตอนที่แอนเผลอเอนหัวลงมากับต้นแขนผม ราวกับไม่รู้ตัวว่าทำให้ใจพี่เขยอย่างผมสั่นขนาดไหน
“พี่ต้น…หนาวจัง” เธอเอ่ยเบา ๆ มือเล็ก ๆ ดึงชายเสื้อผมแน่นขึ้น
ตอนนั้นเองผมก็เผลอหันไปสบตาเธอใกล้ ๆ จนปลายจมูกแทบชนกัน
“แอน…”
“พี่ต้น…”
ริมฝีปากเราสองคนแตะกันแบบไม่ทันตั้งตัว จากแค่สัมผัสเบา ๆ กลายเป็นจูบที่ร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ผมใช้ลิ้นดันเข้าไปหาความหวานในโพรงปากเธอ ขณะที่แอนครางอือออกมาเบา ๆ มือเธอสั่นแต่ก็ยอมโอบคอผมตอบกลับ
ผมดึงร่างเล็กให้ขึ้นมานั่งตัก กางเกงขาสั้นบางเฉียบแนบกับเป้าผมจนความแข็งชัดเจน แอนหน้าแดงจัด หลับตากัดปาก ก่อนจะเอ่ยเสียงสั่น “พี่…ไม่กลัวพี่แป้งรู้เหรอ”
ผมกระซิบใส่หูเธอ “ตอนนี้พี่ห้ามตัวเองไม่ได้แล้ว…”
มือผมลูบผ่านต้นขาเนียนเข้าไปถึงหว่างขา กดสัมผัสเบา ๆ จนแอนสะดุ้ง ลมหายใจเธอแรงขึ้น มือเล็กกดแขนผมแน่นแต่ไม่ผลักออก กลับอ้าเรียวขาออกให้ผมสัมผัสถนัดยิ่งขึ้น กางเกงในลูกไม้ชื้นแฉะไปหมด
ผมเลื่อนกางเกงเธอออกเบา ๆ เผยให้เห็นเนินเนื้อโค้งสวยชุ่มฉ่ำ กลีบสีชมพูมีน้ำใส ๆ ไหลรินออกมา ผมใช้ปลายนิ้วลากช้า ๆ แอนเงยหน้าครางพร่าจนเสียงกลบกับฝน
“อ๊ะ…พี่ต้น อย่าทรมานหนู…”
ผมแหวกกลีบออกแล้วสอดนิ้วเข้าไปช้า ๆ ความอุ่นและตอดรัดทำให้ผมแทบคลั่ง เธอสั่นสะท้าน กัดปากแน่นจนตัวเกร็ง “อื้อ…มันเข้าไป…แล้ว”
ผมขยับนิ้วเข้าออกถี่ขึ้นพร้อมใช้อีกมือบีบทรวงอกที่ดันเสื้อกล้ามจนเห็นหัวนมแข็งสู้มือ แอนเด้งสะโพกรับแรงกด ผมเห็นแล้วก็อดไม่ได้ รีบถอดกางเกงของตัวเองออกจนท่อนเอ็นแข็งชี้โด่ท่ามกลางแสงไฟสลัว
แอนเบิกตากว้างเมื่อเห็น มือน้อย ๆ ยกขึ้นแตะเบา ๆ ก่อนจะจับมันรูดช้า ๆ “ของพี่…ใหญ่กว่าที่คิดอีก” เสียงเธอสั่น แต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยความอยาก
ผมจับสะโพกเธอให้ขยับลงมาที่เอ็นแข็ง แอนค่อย ๆ กดสะโพกตัวเองลงจนหัวบานมุดเข้ากลีบที่ฉ่ำเยิ้ม เธอครางเสียงหลง “โอ๊ย…มันเข้าไปแล้ว…พี่ต้น…”
ผมจับเอวเธอขยับขึ้นลงช้า ๆ จากนั้นเร่งจังหวะจนเสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นผสมกับเสียงฝนที่ยังตกไม่หยุด น้ำของเธอไหลเปียกจนเลอะเต็มโซฟา
ผมเปลี่ยนท่า จับเธอหันหลังโก้งโค้งบนพนักพิง แล้วเสียบเข้าไปจากด้านหลัง แอนเงยหน้าซบหมอน ร้องครางไม่เป็นภาษา เอวส่ายไปตามแรงกระแทก “พี่ต้น…อึก…มันลึก…เสียวเหลือเกิน”
ผมเร่งจังหวะหนักหน่วงจนร่างเล็กสั่นสะท้าน เธอกัดหมอนกลั้นเสียงแต่ร่างกลับกระตุกเสร็จคามือผม ผมเองก็ทนไม่ไหว กดกระแทกสุดแรงแล้วปลดปล่อยเข้าไปเต็ม ๆ จนแอนทรุดลงนอนหอบหายใจแรงบนโซฟา
เราอยู่ในอ้อมกอดกันท่ามกลางเสียงฝนที่ยังไม่หยุดตก…ความลับที่ไม่มีใครควรรู้ ได้เกิดขึ้นแล้วในคืนนั้น
ร่างของแอนนอนหอบอยู่บนโซฟา ดวงตาปรือเหมือนหมดแรง แต่ผมยังไม่พอ…เพราะความเสียวที่ค้างคายังพลุ่งพล่านอยู่ในอก ผมก้มลงจูบซับเหงื่อที่หน้าผากเธอ พลางกระซิบเสียงต่ำติดหอบ
“ยังไม่จบนะคนสวย…คืนนี้พี่จะเอาให้หายคิดถึง”
แอนสะดุ้งเบา ๆ ก่อนยิ้มเขิน แต่สายตาเต็มไปด้วยความต้องการ เธอเอื้อมมือลูบที่ท่อนเอ็นผมที่ยังแข็งคา “พี่ต้น…มันยังแข็งอยู่เลย…”
ผมไม่รอช้า อุ้มร่างเล็กขึ้นไปวางบนโต๊ะกลางห้อง ขาทั้งสองข้างห้อยลง ผมแหวกกลีบที่ยังแดงบวมออกอีกครั้ง น้ำใส ๆ ยังไหลออกมาไม่หยุด ผมกดเอ็นแข็งเข้าไปช้า ๆ จนสุด แอนร้องลั่น มือเกาะขอบโต๊ะแน่น
ท่าแรกบนโต๊ะ:
ผมจับเอวเธอแล้วซอยแรงถี่ยิบ เสียงเนื้อกระแทกโต๊ะดัง “ปั๊กๆๆ” ไปทั่วห้อง เธอครางหอบสลับกับกัดปาก “อ๊ะ ๆ ๆ…พี่ต้น…มันเข้าไปแรงเกินไปแล้ว” แต่ร่างกลับเด้งรับตามจังหวะผมตลอด
พอใกล้เสร็จอีกครั้ง ผมรีบชักเอ็นออกมาแล้วอุ้มเธอไปพิงผนังห้องรับแขก
ท่าที่สอง พิงผนัง:
ผมยกขาเรียวข้างหนึ่งของแอนพาดบ่า แล้วกระแทกเข้าไปจากด้านหน้าเต็มแรง เธอกอดคอผมแน่น เสียงครางดังลั่นบ้านไม่สนใจอะไรอีกแล้ว ผมกระแทกแต่ละทีลึกจนน้ำทะลักออกมาไหลลงตามขาเธอ
“โอ๊ย…พี่ต้น…หนูจะไม่ไหวแล้ว…มันเสียวจนใจจะขาด”
ผมก้มงับหัวนมที่ดันเสื้อกล้ามขึ้นมา แล้วดูดสลับกับเลียจนเธอสั่นสะท้าน ร่างกระตุกเสร็จอีกครั้ง แต่ผมยังไม่หยุด
ท่าที่สาม โก้งโค้งบนพื้นพรม:
ผมกดเธอลงนอนคว่ำบนพรมห้องนั่งเล่น แล้วจับสะโพกแอนโก้งขึ้น เสียบเข้าจากด้านหลังเต็มแรง เนื้อชนกันดังสนั่น น้ำลื่นจนผมซอยได้เร็วไม่สะดุด แอนกรีดร้อง กัดหมอนแต่เสียงก็ยังลอดออกมาไม่หยุด
“พี่ต้น…มันเข้าไปลึกเหลือเกิน…โอ๊ย…หนูเสียว…เสียวจนทนไม่ไหวแล้ว”
ผมกระแทกถี่จนร่างเธอสั่นกระเพื่อม จากนั้นก็จับสะโพกเธอกระแทกสุดแรงปล่อยน้ำอุ่น ๆ พุ่งเข้าไปลึกสุดจนเธอครางยาวตัวเกร็งสั่น
แต่ไฟราคะมันยังไม่มอดลง…
ท่าที่สี่ อุ้มแตงในห้องครัว:
ผมอุ้มร่างเล็กเข้าไปในครัว จับเธอนั่งบนเคาน์เตอร์หินเย็น ๆ แล้วสอดเข้าจากด้านหน้าอีกครั้ง ขาเธอเกี่ยวรอบเอวผมแน่น เอวเล็กส่ายรับทุกแรงซอย น้ำใส ๆ ไหลย้อยลงมาตามง่ามก้นจนเลอะเคาน์เตอร์ ผมซอยแรงไม่หยุดจนทั้งคู่เสร็จพร้อมกันอีกครั้ง
แอนตัวอ่อนจนแทบขยับไม่ไหว แต่สายตายังเต็มไปด้วยความยั่วยวน “พี่…คืนนี้ไม่ให้หนูพักเลยเหรอ”
ผมหัวเราะหอบ “ก็แอนมันอร่อยเกินไป พี่หยุดไม่ได้แล้ว”
ท่าสุดท้ายบนเตียงนอน:
เราย้ายขึ้นไปบนห้องนอน แขนขาของแอนแทบไม่มีแรง ผมจับเธอนอนหงายแล้วสอดเข้าไปช้า ๆ คราวนี้ไม่เร่งรีบ แต่บดอัดลึกทุกครั้ง จูบปากดูดลิ้นสลับกับกอบกุมทรวงอก เธอครางพร่าเบา ๆ น้ำไหลไม่หยุดจนเตียงเปียกไปหมด
ผมเร่งจังหวะสุดท้ายก่อนเช้า กระแทกแรงถี่ยิบจนเธอกรีดร้องเสียงหลง ร่างกระตุกเสร็จอีกครั้ง ก่อนที่ผมจะปล่อยน้ำอุ่น ๆ เข้าไปจนทะลักเต็มข้างใน
เรานอนกอดกันหอบหายใจ เหงื่อเปียกชุ่มท่ามกลางแสงเช้าที่ส่องลอดเข้ามาในห้อง ความลับอันร้อนแรงระหว่าง “พี่เขยกับน้องเมีย” ได้เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีกตลอดคืน… และคงไม่มีวันลืมได้เลย
เช้าวันถัดมา ผมยังนอนหลับไม่สนิทนัก แต่เมื่อหันไปข้าง ๆ กลับไม่เห็นร่างของแอนแล้ว เหลือไว้เพียงกลิ่นหอมอ่อน ๆ บนหมอนกับรอยเปื้อนบนผ้าปูที่นอนที่บอกทุกอย่างว่าเมื่อคืนไม่ใช่ฝัน
หัวใจผมยังเต้นแรงเมื่อคิดถึงภาพแอนตัวสั่นสะท้านใต้ร่าง…
กลางวันนั้น ทุกอย่างในบ้านดูปกติ พี่แป้งภรรยาผมก็ยังทำตัวเหมือนเดิม ไม่มีวี่แววสงสัย ส่วนแอนกลับทำเป็นไม่ค่อยสบตาผม แต่ผมสังเกตเห็นได้ว่าทุกครั้งที่ผมเดินเข้าใกล้ เธอจะแอบเม้มปากหน้าแดงแล้วรีบเดินหนี
จนกระทั่งคืนนั้น…
ผมนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ในห้องนั่งเล่น ไฟห้องเปิดสลัวเหมือนเดิม จู่ ๆ แอนก็เดินลงมาด้วยชุดนอนบางเฉียบ เป็นเสื้อเชิ้ตแขนยาวที่หลวมโคร่งเหมือนหยิบของใครมาก็ไม่รู้ แต่ผมรู้ทันทีว่าข้างในเธอไม่ได้ใส่อะไรเลย
“พี่ต้น…หนูลงมาหาน้ำดื่มค่ะ” เธอพูดเสียงแผ่ว แต่สายตากลับกวาดมามองผมแบบไม่ปกปิดอะไรเลย
ผมกลืนน้ำลาย รู้สึกเลือดสูบฉีดขึ้นทันที “น้ำอยู่ในตู้เย็นนั่นแหละ”
แอนเปิดตู้เย็นแล้วหยิบขวดน้ำขึ้นดื่ม แต่แทนที่จะกลับขึ้นห้อง เธอกลับเดินมาหาผมช้า ๆ แล้วนั่งลงบนตักทันที ร่างเล็กเบียดเข้ามา กลิ่นกายหอมจนผมห้ามใจไม่อยู่
“เมื่อคืน…มันยังวนอยู่ในหัวหนูทั้งวันเลยพี่” เธอเอ่ยเสียงสั่น ขณะมือเล็ก ๆ เลื่อนลงไปจับท่อนเอ็นที่แข็งดันกางเกงนอนผมขึ้นมา “หนูอยากได้อีก…”
แค่ประโยคนั้นผมก็แทบขาดสติ จับเธอโน้มลงจูบอย่างร้อนแรง มืออีกข้างสอดเข้าใต้ชายเสื้อเชิ้ต ลูบผ่านหน้าท้องแบนเรียบไปจนถึงกลีบเนื้อที่เปียกชื้นอยู่แล้ว
“โธ่เอ๊ย…ยังไม่ทันเริ่มก็แฉะอีกแล้วนะ” ผมกระซิบยั่วที่ข้างหู
“ก็หนูอยาก…อยากให้พี่เอา” เธอตอบทั้งที่เสียงสั่นพร่า
ผมผลักเธอนอนลงบนโซฟา เสื้อเชิ้ตถูกถลกขึ้นเหนือเอวเผยให้เห็นเรือนร่างเปลือยเปล่า กลีบเนื้อสวยชุ่มเยิ้มรอรับ ผมกดจูบทั่วเรือนร่าง ไล่จากซอกคอถึงยอดอกที่แข็งเป็นไต แล้วเลื่อนลงไปถึงหว่างขา
แอนสั่นสะท้านทันทีที่ผมใช้ลิ้นลากผ่านกลีบจนเธอเผลอครางเสียงดัง “อ๊ะ…พี่ต้น…อย่าเลียแรงแบบนั้น…โอ๊ยย”
ผมละเลงลิ้นสลับกับดูดติ่งเสียวของเธอ จนร่างเกร็งกระตุก มือเธอกดหัวผมแน่นแล้วปลดปล่อยออกมารอบแรกอย่างรวดเร็ว
แต่ผมไม่ให้พัก จับขาเรียวถ่างกว้างแล้วกดเอ็นแข็งเข้าไปเต็มแรง กลีบเธอตอดรัดเหมือนโอบรัดจนผมต้องครางออกมาเอง “ซี๊ดด…ฟิตชิบหายเลยแอน”
ท่าแรก: นอนหงายบนโซฟา ผมจับเอวเธอแล้วกระแทกถี่ยิบ ร่างเธอสั่นครางเสียงหลง ขาสั่นพาดบนบ่า
ท่าที่สอง: ผมดึงเธอลุกขึ้นนั่งคร่อมตัก ปล่อยให้เธอโยกเอง แอนกัดปาก เด้งสะโพกรับแรงกระแทกจนเสียงน้ำดัง “แจ๊ะๆๆ” ไปทั้งห้อง
ท่าที่สาม: ผมจับเธอคุกเข่ากับพื้นหันหลังมาให้ เอวเล็กส่ายรับตอนผมซอยจากด้านหลังอย่างบ้าคลั่ง เธอร้องเรียกชื่อผมไม่หยุด “พี่ต้น…พี่ต้น…โอ๊ยยย”
เสียงครางของเธอก้องไปทั้งบ้าน เราเอากันจนเกือบเช้าอีกครั้ง คราวนี้ไม่มีความลังเลหรือความกลัวอีกต่อไป มีแต่ความเร่าร้อนที่ยิ่งกว่าครั้งแรก
สุดท้าย แอนซบลงกับอกผมหอบหายใจรัว กระซิบเสียงเบาแทบไม่ออก “พี่…หนูติดใจแล้ว…อย่าทิ้งหนูนะ”
ผมกอดเธอแน่น หัวใจก็รู้ดีว่าต่อจากนี้มันคงไม่มีวันถอยกลับไปเหมือนเดิมได้อีกแล้ว…
หลังจากคืนนั้น ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป…
ผมกับแอนต่างทำเป็นปกติต่อหน้าพี่แป้ง แต่ในความจริงเรากลับหาโอกาสแอบเจอกันแทบทุกครั้งที่มีเวลา
บางครั้งเป็นตอนเช้า ตอนที่พี่แป้งออกไปตลาด แอนจะแอบย่องเข้ามาในห้องผม ใส่แค่ผ้าขนหนูพันตัวแล้วผลักประตูปิดล็อกไว้ เธอจะถอดผ้าออกต่อหน้าผมแล้วขึ้นมานั่งบนตักทันที
เสียงครางเบา ๆ ดังลอดออกมาพร้อมเสียงเตียงสั่น ผมจับเอวเธอกดกระแทกถี่ ๆ ขณะที่แอนกอดคอหอบครางเสียงหวาน — ทุกครั้งมันเร่งรีบ เสี่ยงโดนจับได้ แต่ยิ่งทำให้เสียวทวีคูณ
บางครั้งเป็นตอนกลางวันในครัว ขณะที่พี่แป้งออกไปธุระ ผมกับแอนก็ทำกับข้าวด้วยกัน แต่ไม่เคยเสร็จดี เพราะผมจะอ้อมไปกอดจากด้านหลังแล้วสอดมือเข้าใต้กระโปรงทันที แอนทำท่าเหมือนจะห้าม แต่พอผมสอดนิ้วเข้าไปเธอก็ครางพร่า แขนยันเคาน์เตอร์ไม่ไหว
ผมจับเธอโก้งโค้งบนเคาน์เตอร์ครัว กระแทกจากด้านหลังเสียงดัง “ปั๊กๆๆ” จนจานชามแทบตกลงมา แอนกัดริมฝีปากสั่นพร่ากลัวพี่สาวกลับมา แต่ร่างกายกลับเด้งรับแรงผมไม่หยุด
กลางคืนก็เช่นกัน แอนมักจะแอบมาห้องผมตอนพี่แป้งหลับ เสียงประตูเปิดเบา ๆ แล้วเธอจะคลานขึ้นเตียง ยื่นปากมาประกบจูบ จากนั้นก็กดหัวผมลงต่ำ ๆ จนผมต้องเลียให้เธอปลดปล่อยก่อนถึงจะยอม
บางคืนเราทำกันจนถึงตีสาม เปลี่ยนท่าไปเรื่อย ๆ — หงาย, คว่ำ, อุ้มแตง, นั่งคร่อม, หันข้าง — ไม่มีท่าไหนที่เราไม่ลอง ร่างเล็กของแอนมักจะสั่นสะท้านครางเสียงหลงทุกครั้งที่ผมกระแทกสุดแรง
แต่แล้ววันหนึ่ง ทุกอย่างก็เกือบแตก…
วันนั้นพี่แป้งออกไปทำงานกะดึก ทิ้งให้ผมกับแอนอยู่บ้านกันสองคน ฝนตกเหมือนคืนแรกที่เราเริ่มต้นกัน บรรยากาศทำให้ทั้งคู่แทบอดใจไม่ไหว แอนใส่แค่เสื้อกล้ามกับกางเกงนอนสั้น ๆ มานั่งเบียดผมบนโซฟาเหมือนเดิม
เราไม่พูดอะไรอีกแล้ว ปากประกบกันทันที เสื้อผ้าถูกถอดออกอย่างรวดเร็ว ผมจับเธอโก้งโค้งบนโซฟา กระแทกแรงจนเธอร้องลั่นห้อง
ทันใดนั้น เสียงประตูหน้าบ้านก็ดังขึ้น — พี่แป้งกลับมาก่อนเวลา!
แอนสะดุ้งเฮือก รีบวิ่งคว้าผ้าห่มมาคลุมตัว ผมเองก็รีบหยิบกางเกงขึ้นใส่ เสียงหัวใจเต้นแรงแทบทะลุอก เราสองคนแทบหายใจไม่ทั่วท้อง ขณะที่เสียงพี่แป้งเดินเข้ามาใกล้ ๆ
“ต้น…แอน ยังไม่นอนกันเหรอ” เสียงเรียกจากหน้าห้องนั่งเล่นดังขึ้น
ผมรีบตอบออกไปทั้งที่เหงื่อท่วมตัว “อ๋อ…เพิ่งจะนั่งดูทีวีน่ะครับพี่ เดี๋ยวก็จะเข้านอนแล้ว”
โชคดีที่พี่แป้งไม่ได้เอะใจอะไร แต่สายตาแอนที่หันมามองผมยังเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นปนเสียดาย
คืนนั้นเราไม่ได้แตะกันอีกเลย
รุ่งเช้า ผมนั่งดื่มกาแฟในครัว ขณะที่แอนเดินเข้ามาในชุดนักศึกษาจะออกไปเรียน เธอหยุดมองผมครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มเศร้า ๆ แล้วกระซิบเบา ๆ
“หนูรักพี่นะ…แต่เราคงทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว”
ผมวางแก้วกาแฟลง มองตาเธอที่แดงเรื่อเหมือนจะร้องไห้ แต่ผมก็พยักหน้า เพราะรู้ดีว่ามันเสี่ยงเกินไปที่จะทำต่อไป
เราไม่ได้แตะต้องกันอีกตั้งแต่วันนั้น ความสัมพันธ์ลับ ๆ ที่เผ็ดร้อนที่สุดในชีวิต กลายเป็นเพียงความทรงจำที่เก็บซ่อนไว้ตลอดกาล
ทุกครั้งที่ฝนตกลงมา…ผมมักจะนึกถึงคืนแรกที่ทุกอย่างเริ่มขึ้น และหัวใจก็ยังเต้นแรงเหมือนวันนั้นไม่เคยจางหาย
