
กลางฤดูร้อน บ้านไม้สองชั้นที่ปลายหมู่บ้านเงียบสงัด เสียงจิ้งหรีดดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ความเงียบยามค่ำคืนทำให้ทุกเสียงยิ่งฟังชัดกว่าปกติ
ต้น อายุ 22 เพิ่งกลับจากกรุงเทพฯ มาพักที่บ้านต่างจังหวัด หลังเรียนจบมหาวิทยาลัย ชีวิตในเมืองใหญ่ที่วุ่นวายทำให้เขาคิดถึงบรรยากาศเรียบง่ายที่บ้าน แต่สิ่งหนึ่งที่เขาไม่เคยบอกใคร…คือความรู้สึกที่เขามีต่อพี่สาวแท้ๆ ของตัวเอง
พี่แป้ง อายุ 28 ผู้หญิงผิวขาวจัด รูปร่างอวบอิ่มกำลังดี หน้าอกที่ขยับขึ้นลงเวลาเธอเดินในเสื้อยืดบางๆ กางเกงขาสั้นเหนือเข่าเล็กน้อย มักจะทำให้ต้นเผลอมองเกินกว่าที่ควรเป็น “พี่น้อง” ยิ่งตอนเธอก้มซักผ้า หรือนั่งห้อยขาเล่นโทรศัพท์ที่ระเบียง ความคิดชั่ววูบก็ทำเอาหัวใจเขาเต้นแรง
คืนนั้น ฝนตกพรำๆ ไฟดับทั้งหมู่บ้าน พี่แป้งถือไฟฉายเดินลงมาหาต้นที่นั่งอยู่ข้างล่าง
“ไฟดับแบบนี้ น่ากลัวจัง นอนด้วยกันได้มั้ย” เธอพูดเสียงเบาแต่เจือแววอ้อน ต้นพยักหน้าทั้งที่ใจเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมา
ห้องนอนเล็กๆ กลายเป็นที่หลบฝนชั่วคราว เสียงสายฝนสาดใส่หลังคาดังถี่ แสงไฟฉายวางไว้ข้างเตียงส่องให้เห็นแค่ครึ่งหน้า พี่แป้งนอนตะแคงอยู่ข้างๆ กลิ่นสบู่จากตัวเธอลอยมาแตะจมูก อุ่นจนใจสั่น
ต้นพยายามหันหลังให้ แต่ยิ่งฝืนยิ่งรู้สึกได้ถึงไอร้อนจากร่างพี่สาวที่ขยับเข้ามาใกล้ขึ้นทุกที มือเล็กของเธอวางลงบนแขนเขาเหมือนตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ไม่รู้
“ต้น…พี่หนาว” น้ำเสียงสั่นเบาๆ ทำให้ต้นหันกลับไปมองตาเธอเต็มๆ ใจเต้นแรงเหมือนจะขาด
แป้งขยับเข้ามาอีกนิด หน้าอกนุ่มๆ ของเธอแนบกับแขนเขา ต้นแทบหยุดหายใจ ความคิดต้องห้ามแล่นขึ้นเต็มหัวสมอง ก่อนที่พี่สาวจะกระซิบแผ่ว
“ห้ามบอกใครนะ…”
ริมฝีปากอุ่นนิ่มของแป้งแตะลงบนปากต้นแบบช้าๆ แต่เต็มไปด้วยแรงสั่นสะท้าน ต้นเผลอตอบกลับอย่างห้ามไม่อยู่ จากแค่สัมผัสเบาๆ กลายเป็นการจูบดูดดื่ม ลิ้นสอดเข้าแลกกัน เสียงหายใจถี่ขึ้นเรื่อยๆ
เสื้อยืดของพี่แป้งถูกร่นขึ้น เผยให้เห็นผิวขาวนวลตา ต้นก้มซุกไซ้ตรงลำคอ ไล่ลงมาถึงไหปลาร้า ก่อนจะใช้ปากดูดแรงๆ จนพี่สาวสะท้านร้องครางเบาๆ ร่างเธอสั่นเล็กน้อยเมื่อมือเขาเลื่อนไปลูบตรงหน้าอกที่อัดแน่นเต็มฝ่ามือ ความอวบอิ่มนั้นทำให้ต้นแทบคลั่ง
“ต้น…อย่า…มันไม่ถูกต้อง” เสียงห้ามของพี่แป้งสั่น แต่ร่างกายกลับโอบกอดน้องชายแน่นกว่าเดิม
กางเกงขาสั้นถูกดึงลงไปกองที่ปลายเท้า ต้นค่อยๆ เลื่อนมือสำรวจตรงกลางหว่างขา ความชื้นที่ซ่อนอยู่ทำให้เขาใจเต้นแรงกว่าเดิม พี่แป้งบิดกายเล็กน้อยแต่ก็ไม่ปัดป้อง เมื่อเขาใช้นิ้วลูบวนเบาๆ เสียงครางหวานก็หลุดจากริมฝีปากทันที
จากนั้นร่างสองร่างก็แทบจะหลอมรวมกัน ต้นกดตัวเองขึ้นคร่อม จ้องดวงตาพี่สาวที่แดงเรื่อก่อนจะสอดแกนกายแข็งขืนเข้าไปทีละนิด ความคับแคบที่โอบรัดทำให้ทั้งสองต่างร้องครางออกมา
ท่วงท่าถูกเปลี่ยนไปเรื่อยๆ จากการกอดรัดแนบชิด จนถึงการยกขาพาดบ่า ความลึกที่เข้าไปจนสุดทำให้แป้งกัดฟันครางเสียงสั่น ขณะที่ต้นเร่งจังหวะไม่หยุด เสียงเนื้อกระทบกันดังแข่งกับเสียงฝนด้านนอก
ร่างกายพี่น้องส่ายสะท้านไปตามแรงอารมณ์ จนสุดท้ายเมื่อถึงจุดแตกดับ ทั้งคู่ก็ปล่อยเสียงร้องออกมาพร้อมกัน ลมหายใจถี่แรงคลอไปกับเหงื่อที่ชุ่มกาย ต้นซุกหน้าลงกับอกพี่สาว ส่วนแป้งก็กอดน้องชายไว้แน่นราวกับไม่อยากปล่อย
หลังจากนั้น ทั้งห้องเงียบลง มีเพียงเสียงฝนที่ยังคงตกอยู่ข้างนอก ความสัมพันธ์ต้องห้ามที่ไม่ควรเกิดขึ้น…ได้เกิดขึ้นแล้วอย่างเต็มที่
หลังจากคืนนั้น พี่แป้งแทบไม่กล้ามองหน้าต้นเต็มตา เวลาอยู่บ้านเดียวกันก็ทำทีเหมือนทุกอย่างปกติ แต่ในหัวกลับเต็มไปด้วยภาพเมื่อคืนที่น้องชายทำให้เธอเสียวจนแทบขาดใจ
พอคิดถึงเสียงหอบหายใจ จังหวะที่ร่างกายกระแทกกัน และความรู้สึกที่ท่วมท้น…ร่างกายเธอก็ร้อนวูบขึ้นมาทุกครั้ง ยิ่งห้ามใจยิ่งอยาก
คืนนั้นฝนยังตกเหมือนเดิม บรรยากาศเงียบสงัด ต้นเดินขึ้นห้องพี่สาวโดยไม่เคาะประตู เห็นเธอนั่งอยู่บนเตียง ใส่แค่เสื้อกล้ามบางๆ กับกางเกงนอนสั้นเหนือเข่า
“พี่…ผมห้ามตัวเองไม่ได้แล้ว” ต้นพูดเสียงแหบ สายตาจ้องร่างพี่สาวไม่วาง
แป้งเม้มปากเหมือนจะห้าม แต่ร่างกายกลับถอยไปพิงหัวเตียง เปิดช่องว่างให้ต้นเข้ามาประชิด ริมฝีปากทั้งคู่ประสานกันอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่การลองผิดลองถูก แต่เป็นการพุ่งเข้าหากันอย่างหิวกระหาย
เสื้อกล้ามถูกถลกขึ้นจนหน้าอกสวยขาวโพลนปรากฏตรงหน้า ต้นก้มลงซุกไซ้ ดูดเม้มจนร่างพี่สาวแอ่นเร่าด้วยความเสียว “ต้น…อย่าทำแรงแบบนี้…พี่ทนไม่ไหวแล้ว” เสียงครางสั่นจนแทบขาดใจ
ครั้งนี้ต้นไม่รีบร้อน เขาจับขาพี่สาวแยกออก ลากปลายนิ้วไล้ตรงกลางที่ชุ่มฉ่ำอยู่แล้ว จากนั้นก้มลงใช้ลิ้นเลียช้าๆ ไล่วนตรงจุดเสียว แป้งสะดุ้งเฮือก ร้องเสียงหลง มือกำผ้าปูเตียงจนยับ
“อ๊าา…พอแล้ว…พี่จะไม่ไหวแล้ว” เธอครางพร่าด้วยหน้าแดงซ่าน
แต่ต้นกลับยิ่งเร่งลิ้น ดูดแรงขึ้น จนร่างพี่สาวสั่นระริก น้ำรักเอ่อทะลักออกมาไม่หยุด
เมื่อเห็นพี่สาวใกล้จะขาดใจ เขาถึงค่อยๆ ดันแกนกายแข็งขืนเข้าไป ความคับตึงยังคงเหมือนคืนแรก แต่คราวนี้พี่สาวกลับแอ่นเอวรับโดยไม่ปัดป้อง เสียงครางดังชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ
“ต้น…ลึกเกินไปแล้ว…” แป้งกัดริมฝีปากพยายามห้าม แต่สายตากลับเต็มไปด้วยความปรารถนา
ต้นจับพี่สาวพลิกขึ้นคร่อม คราวนี้แป้งนั่งอยู่ด้านบน ขยับสะโพกขึ้นลงอย่างลืมตัว หน้าอกกระเพื่อมตามจังหวะ หยดเหงื่อไหลตามร่องอก เธอหลับตาคราง เสียงสั่นสะท้านจนต้นแทบกลั้นไม่อยู่
“พี่…ผมจะเสร็จแล้ว”
“ออกมาพร้อมกันนะ…ต้น”
ร่างทั้งคู่กระแทกกันถี่ขึ้น เร็วขึ้น จนเสียงเนื้อกระทบกันดังไม่หยุด สุดท้ายต่างฝ่ายต่างปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน เสียงร้องสะท้อนก้องในห้องเล็กๆ
พี่สาวซบลงบนอกน้องชาย เหงื่อท่วมกาย ลมหายใจยังถี่ไม่หาย เธอเอื้อมมือขึ้นลูบแก้มต้นเบาๆ น้ำตาคลอเล็กน้อย
“เรากำลังทำสิ่งที่ไม่ควร…แต่พี่เลิกไม่ได้แล้ว”
ต้นกอดพี่สาวไว้แน่น ตอบเสียงต่ำข้างหู
“ผมก็เหมือนกัน…ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งอยาก”
หลายวันหลังจากคืนที่สอง แป้งพยายามหลบสายตาน้องชาย แต่ยิ่งพยายามห่าง ต้นยิ่งเข้ามาใกล้ ไม่ใช่แค่ความต้องการทางกายแล้ว แต่เหมือนทั้งคู่ติดใจในรสชาติที่ห้ามไม่ได้
ค่ำวันเสาร์ บ้านเงียบเพราะพ่อแม่ไปงานเลี้ยงญาติ แป้งนั่งดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่น ต้นแอบส่งข้อความในไลน์
ต้น: “อยากเจอพี่ตอนนี้”
แป้ง: “บ้านมีคนอยู่ เดี๋ยวมีใครมาเห็นเข้า…”
ต้น: “ยิ่งเสี่ยงยิ่งตื่นเต้น”
เพียงไม่กี่นาที ต้นก็เดินมานั่งข้างๆ ทำทีเหมือนดูทีวี แต่แอบสอดมือมาแตะต้นขาพี่สาวเบาๆ แป้งสะดุ้งรีบหันไปมอง แต่ก็ไม่กล้าผลักออก กลับยิ่งรู้สึกหัวใจเต้นแรง
ไม่นานนัก ร่างของต้นโน้มเข้ามากระซิบข้างหู “ห้องน้ำว่าง…แค่แป๊บเดียวก็ได้”
แป้งกัดปากสั่นๆ แต่สุดท้ายก็ยอมลุกตามไป ห้องน้ำเล็กๆ กลายเป็นสนามรักเฉพาะกิจ ต้นล็อกประตูแล้วดึงพี่สาวเข้ามากอดแน่น ริมฝีปากประกบกันทันที เสียงน้ำฝักบัวหยดลงพื้นกลบเสียงครางที่เริ่มดัง
“ตรงนี้มันเสี่ยง…แต่พี่ยิ่งเสียว” แป้งกระซิบขณะที่ต้นดันร่างเธอพิงกำแพง มือข้างหนึ่งจับสะโพก อีกข้างล้วงเข้าใต้กางเกงนอน
นิ้วที่สอดเข้าไปทำให้พี่สาวสะท้านทั้งตัว ความชื้นที่ท่วมล้นออกมาทำให้ต้นยิ่งหิวกระหาย เขาก้มลงเลียซับตรงกลางนั้นอย่างเอร็ดอร่อย ร่างแป้งบิดเร่า เสียงครางสะท้านสะท้านดังจนต้องเอามือปิดปากตัวเอง
ไม่รอช้า ต้นปลดกางเกงตัวเองอย่างรวดเร็ว ดันร่างพี่สาวยกขาข้างหนึ่งพาดกับอ่างล้างหน้า แล้วสอดแกนกายแข็งขืนเข้าไปจนสุด แป้งเงยหน้าครางเสียงหลง มือจิกไหล่น้องชายแน่น
เสียงเนื้อกระแทกกันดังสะท้อนในห้องน้ำเล็กๆ เสียงครางถูกกลั้นไว้ แต่ยิ่งห้ามก็ยิ่งดัง ต้นเร่งจังหวะเข้าออกถี่แรงจนพี่สาวแทบขาอ่อน
“ต้น…เร็วอีก…อ๊าาา…”
เขาจับเอวเธอพลิกคว่ำบนอ่าง ลูบไล้บั้นท้ายกลมสวยแล้วกระแทกซ้ำจากด้านหลัง เสียงครางแตกพร่ากับเสียงน้ำกระเซ็น ยิ่งทำให้บรรยากาศยิ่งเร่าร้อนจนแทบหยุดไม่ได้
ร่างทั้งสองกระแทกกันถี่ขึ้น แรงขึ้น จนในที่สุดความเสียวซ่านก็ทะลักพร้อมกัน แป้งฟุบลงกับอ่างหายใจถี่แรง ส่วนต้นก็กอดร่างพี่สาวแน่นจากด้านหลัง
ทั้งคู่หัวเราะหอบเบาๆ สายตาเต็มไปด้วยความหลงใหลและความผิดที่แสนหวาน
“พี่กลัวจะมีใครจับได้…”
“ยิ่งเสี่ยง…ผมยิ่งอยาก”
ไฟต้องห้าม…รวมญาติที่ไม่มีใครรู้
บ้านญาติใหญ่ครึกครื้นไปด้วยเสียงหัวเราะ เสียงชนแก้วและกลิ่นอาหารหอมไปทั่ว ต้นนั่งปะปนกับญาติคนอื่นๆ แต่สายตากลับเผลอมองไปทางพี่แป้งตลอดเวลา
วันนี้เธอใส่ชุดเดรสลายดอกบางเบา แหวกช่วงอกพอให้เห็นเนินเนื้อขาวนวล ยิ่งเธอเดินเสิร์ฟอาหารทีไร สายตาต้นก็แทบจะกลืนกินเข้าไปทั้งตัว
แป้งเองก็รู้สึกได้ ทุกครั้งที่หันไปก็เห็นน้องชายจ้องอยู่ ราวกับจะปลดเสื้อผ้าเธอออกตรงนั้น
ตอนหัวค่ำ ญาติๆ หลายคนเมาและเริ่มนั่งคุยกันเสียงดัง ต้นส่งไลน์ไปหาแป้งใต้โต๊ะ
ต้น: “อยากได้ตอนนี้”
แป้ง: “บ้าไปแล้ว…ที่นี่มีแต่คน”
ต้น: “เดี๋ยวห้องเก็บของว่าง…แค่แป๊บเดียว”
แป้งเม้มปากแน่น ใจสั่นจนแทบวางช้อนผิด แต่สุดท้ายก็ลุกไปห้องเก็บของด้านหลังบ้านเหมือนจะหาของ ต้นแอบตามมาติดๆ
ทันทีที่ประตูปิด ต้นก็กอดร่างพี่สาวเข้ามาชิด ผนังไม้ด้านหลังสะเทือนเบาๆ เมื่อร่างสองร่างแนบเข้าหากัน ริมฝีปากประกบอย่างหิวกระหาย
“ที่นี่มันเสี่ยง…เดี๋ยวใครมาเจอ” แป้งหอบกระซิบ แต่เสียงครางแผ่วก็หลุดออกมาทันทีเมื่อต้นดึงเดรสบางๆ ลงจนหน้าอกโผล่พ้นผ้า
ลิ้นเขาซุกไซ้สลับกับดูดแรง จนแป้งแทบทรงตัวไม่อยู่ มือจิกบ่าต้นแน่น ขาอ่อนสั่นระริก
“พี่ไม่ไหวแล้ว…เอาเข้ามาเลย”
ต้นยิ้มมุมปาก ดึงกางเกงตัวเองลงอย่างรวดเร็ว จับขาพี่สาวยกขึ้นพาดกับลังไม้ ก่อนดันแกนกายแข็งขืนเข้าไปช้าๆ ความคับอุ่นที่โอบรัดทำให้ทั้งสองแทบหลุดเสียงครางออกมาดัง
“อ๊าาา…เบาๆ เดี๋ยวมีคนได้ยิน” แป้งกัดปากสั่น แต่เอวกลับแอ่นรับแรงกระแทกถี่ๆ อย่างห้ามไม่อยู่
เสียงกระแทกเบาๆ ดังประสานกับเสียงงานเลี้ยงด้านนอก ยิ่งเสี่ยงยิ่งเร้าใจ ต้นเร่งจังหวะเข้าออกจนร่างพี่สาวสั่นตามแรงทุกที
“ต้น…จะเสร็จแล้ว…”
เขารีบเปลี่ยนท่า จับเธอหันหลังโก่งพิงโต๊ะไม้เล็กๆ ก่อนกระแทกซ้ำถี่แรงจากด้านหลัง เสียงครางแตกพร่าหลุดจากปากพี่สาวแม้พยายามกดไว้ มือเธอเกาะโต๊ะสั่นระริกจนเล็บแทบหัก
ไม่กี่อึดใจ ร่างทั้งคู่ก็ถึงจุดปลดปล่อยพร้อมกัน เสียงหอบหายใจดังในห้องเล็กๆ ทั้งสองกอดกันแน่นจนตัวสั่นไปตามแรงเสียว
ไม่นานก็รีบแต่งตัวให้เรียบร้อยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วออกไปนั่งรวมกับญาติๆ อย่างปกติ ราวกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเพียงความลับที่ไม่มีใครล่วงรู้
แต่ในสายตาที่สบกัน…เต็มไปด้วยไฟราคะที่ยิ่งห้ามก็ยิ่งลุกโชน
หลังงานรวมญาติคืนนั้น ทั้งคู่ต่างทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่หัวใจกลับยิ่งร้อนรุ่ม ต้นนั่งรถกลับกับพี่สาวในความมืด ถนนสายชนบทเงียบสงัด มีเพียงเสียงจักจั่นกับแสงไฟสลัวๆ ข้างทาง
ต้นขับรถไปเงียบๆ แต่สายตาเหลือบมองขาพี่สาวในเดรสที่เลิกขึ้นสูงจนเห็นผิวขาวเนียนชัดเจน แป้งนั่งบีบกระโปรงลงเล็กน้อยแต่ก็ไม่กล้าหันไปสบตาน้องชาย
ไม่นาน ต้นเลี้ยวรถเข้าไปจอดในซอยเปลี่ยว ห่างจากถนนใหญ่ แสงไฟข้างทางแทบไม่ส่องถึง แป้งหันไปถามเสียงสั่น
“จอดทำไม…นี่มันกลางทางนะ”
ต้นไม่ตอบ แต่ก้มลงประทับปากจูบพี่สาวทันที ร่างทั้งสองโอบรัดกันแน่นในรถ เสียงหอบหายใจดังก้องไปทั่วห้องโดยสาร
“ต้น…เราทำบ่อยเกินไปแล้วนะ พี่กลัว…” แป้งครางพร่า แต่กลับยื่นมือมาปลดกางเกงน้องชายเอง
ไม่นานเดรสบางเบาก็ถูกถลกขึ้นเหนือเอว ต้นขยับตัวเข้าหาพี่สาวบนเบาะหน้า ร่างสองร่างขยับเข้าหากันในที่แคบ เสียงครางดังสอดประสานกับเสียงเบาะเสียดสีกัน
ครั้งนี้ไม่ได้มีเพียงความอยาก แต่เต็มไปด้วยความผูกพันที่ไม่อาจตัดขาด แป้งกอดน้องชายแน่น เอวส่ายรับแรงกระแทกอย่างลืมตัว
“อ๊าา…เร็วอีก…พี่จะถึงแล้ว”
ต้นเร่งจังหวะไม่หยุด เสียงครางสะท้านสะท้านดังแข่งกับเสียงเครื่องยนต์ที่ยังเปิดอยู่ ร่างทั้งคู่โยกตามแรงตลอดเวลา จนในที่สุดก็ปลดปล่อยพร้อมกัน น้ำรักเอ่อท่วมไหลเปรอะเปื้อน
หลังจากนั้นทั้งคู่ซบกันอยู่นาน หอบเหนื่อยแทบขาดใจในรถที่อบอุ่นด้วยไอรัก
แป้งพึมพำเสียงสั่นข้างหูน้องชาย
“เราคงปิดเรื่องนี้ไว้ตลอดไปไม่ได้หรอก…แต่พี่เลิกไม่ได้แล้ว”
ต้นยิ้มจูบหน้าผากพี่สาวเบาๆ
“ต่อให้ผิด…ผมก็จะขออยู่กับพี่แบบนี้ตลอดไป”
รถเคลื่อนออกจากซอยมืดเข้าสู่ถนนใหญ่อีกครั้ง ทิ้งไว้เพียงความลับต้องห้ามที่ผูกพันหัวใจสองพี่น้องไปตลอดกาล…
