ตัวละครหลัก:
- “แป้ง” หญิงสาววัย 28 ผิวแทนเรื่อๆ ตาหวานๆ หุ่นมีเนื้อมีหนังน่าฟัด
- “นนท์” น้องชายแฟนวัย 21 สูงยาวเข่าดี แววตาขี้เล่นแต่ซ่อนแรงปรารถนา
แป้งยืนอยู่หน้าอ่างล้างจาน ใส่เสื้อกล้ามตัวบางสีขาวกับกางเกงผ้าขาสั้นขอบลูกไม้ที่ซื้อมาใส่อยู่บ้านโดยเฉพาะ — ไม่คิดว่าจะมีสายตาคู่ไหนมา ‘ดู’ ขนาดนั้น จนเสียววูบถึงลิ้นปี่แบบนี้
นนท์ น้องชายของพี่ภพแฟนเธอ มานอนค้างที่บ้านตั้งแต่เมื่อวานเพราะกลับบ้านที่ต่างจังหวัดไม่ได้ แป้งไม่ได้คิดอะไรหรอก เห็นมาตั้งแต่ยังวัยรุ่นเซอร์ๆ ตัวลีบๆ แต่ตอนนี้… เด็กคนนั้นไม่เด็กอีกแล้ว กล้ามแน่น ๆ ไหล่กว้าง ผิวแทนจัด เหงื่อเกาะแผ่นหลังจากการไปเล่นบาสมา เขาเดินเข้าครัว แค่จะมาหาน้ำกิน แต่สายตานั่น… มันไม่ได้มองแค่แก้วน้ำ
มันมองเสื้อตัวบางที่แนบกับอกเธออยู่ตอนนี้
แป้งกลืนน้ำลาย ยกแก้วขึ้นจิบกลบความรู้สึก แต่ไม่วายหันไปสบตากับเขาโดยบังเอิญ
“เหนื่อยเหรอ?” เธอถามพลางยิ้ม
“เหนื่อยครับ…แต่ไม่เท่าใจ…” เขาตอบทันควัน จ้องเหมือนจะกลืนเธอทั้งตัว
เธอหัวเราะเบาๆ “พูดอะไรวะ”
“ก็พี่แป้งใส่แบบนี้ ใครจะไม่ใจเต้น” เสียงเขาติดหอบนิดๆ จากการวิ่ง แต่แววตาแม่งชัดเลยว่าไม่ใช่แค่เหนื่อยจากกีฬาแน่
แป้งหัวใจเต้นแรง หน้าแดงแต่ก็ไม่ได้ถอย เขาเดินเข้ามาใกล้อีกนิด กลิ่นเหงื่อ กลิ่นสบู่กับไออุ่นที่คละเคล้ากันมันตีเข้าจมูกจนเธอเม้มปากแน่น เธอรู้ตัวว่าหัวนมตัวเองมันชูชันสู้เสื้อบางอยู่ — และเขาก็เห็นแน่ๆ
“พี่แป้ง…” เสียงเขาเบาลง ริมฝีปากชิดใบหู “…ผมดูพี่มาตั้งนานแล้ว”
เธอสะดุ้งนิดนึง แต่ไม่ได้ผลัก ไม่ได้ปฏิเสธ เธอแค่ยืนนิ่ง ปล่อยให้เขาแนบริมฝีปากจูบเบาๆ ลงที่ต้นคอ
“ทำไมต้องเป็นพี่…”
“ก็พี่สวย…หอม…น่า…” เขากระซิบ มือเขาวางลงที่เอวเธอช้าๆ แป้งตัวแข็งเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ขยับหนี
เธอหันหน้ามาช้าๆ สบตาเขาเต็มๆ “รู้ว่าไม่ควรใช่มั้ย?”
“รู้…แต่หยุดไม่ได้แล้ว” เขาตอบพร้อมดันเธอเบาๆ ไปชนเคาน์เตอร์ มือหนาเลื่อนต่ำลงเรื่อยๆ จนปลายนิ้วเกี่ยวขอบกางเกงขาสั้นที่หลวมอยู่พอดี
แป้งหลับตา ขาอ่อนลงในทันทีเมื่อเขากดตัวเข้าชิดแน่น ยื่นหน้าลงมาประกบปากเธอ กลิ่นเขา กลิ่นเธอ รวมกันจนแทบระเบิด เธอครางออกมาเบาๆ
“อื๊ออ…นนท์…”
เสียงเขาขานชื่อเธอกลับมา “แป้ง…ผมห้ามใจไม่ได้แล้วจริงๆ”
เธอสอดมือขึ้นไปโอบคอเขาไว้แน่น ในหัวมันทั้งร้อนทั้งวูบวาบ ร่างกายมันตอบสนองก่อนจะหาคำอธิบายใดๆ ได้ด้วยซ้ำ มือเขาเลื่อนมาปลดตะขอกางเกงนอนเธอออกช้าๆ เสียงรูดซิปเบาๆ แต่กลับทำให้เธอใจเต้นเหมือนเสียงระฆังในหัว
“พี่แป้งขาสวยมากเลย…” เขากระซิบ ขณะเลื่อนหน้าลงซุกไซ้จากต้นคอไล่ลงมาตามอก มือจับปลายเสื้อกล้ามแล้วถกขึ้นช้าๆ ปากเขาซุกซบกับเนินอก หายใจแรงจนเธอเผลอคราง
“อึ๊มม…นนท์…มันไม่ดี…”
“ดีสิพี่…ผมจะทำให้พี่ลืมมันไม่ได้เลย…” เขาว่า มือเขาร้อนจนแป้งสะดุ้งทุกทีที่สัมผัส มันลูบผ่านสะโพกเธอ ไล้ลงตรงกลางที่ตอนนี้เปียกจนชั้นในแนบไปกับผิว
“อึ๊ยยย…ซี๊ดด…นนท์…อย่าทำแบบนั้น…” เธอพูดพลางกัดปาก หยุดมือเขาไม่ได้จริงๆ ตอนที่เขาใช้ปลายนิ้วลูบวนตรงกลางร่องผ้าบางๆ ที่ตอนนี้ไม่มีอะไรปิดกันความรู้สึกแล้ว
เสียงหายใจเขาหนักขึ้น เขาขยับใบหน้าเข้ามาแนบกับแก้มเธอ กระซิบเสียงแหบพร่า “พี่แป้งรู้มั้ย…ผมชักว่าวกับภาพพี่ตั้งหลายครั้ง…แต่ของจริงแม่ง…อือหื้อ…”
เธอหลับตาแน่น เสียววูบขึ้นจนต้องเกร็งต้นขาไว้ ไม่ให้เขาเห็นว่ามันสั่น
เขาค่อยๆ ดันเธอนั่งบนเคาน์เตอร์ ปากเขาซุกซนไปทั่ว ทั้งดูด ทั้งเลีย ปลายลิ้นสะกิดจนเธอเผลอหลุดเสียง
“อ๊าาาา…นนท์…อย่าเลียตรงนั้น…ซี๊ดดดดด”
แต่เขาไม่หยุด หายใจฟืดฟาด ไล้ปลายลิ้นจนผ้าชั้นในเปียกชุ่ม เขาใช้ปลายนิ้วแหวกผ้าบางๆ ออกอย่างอ่อนโยน แล้วแตะสัมผัสแรกลงตรงกลางร่องเนื้อนั้น
“อื๊อออออ…อือ…นนท์…ซี๊ดดด เสียว…เสียววววว…!”
“อร่อยกว่าที่คิดอีก…” เสียงเขาข้างล่างนั่นฟังแล้วใจแทบขาด เธอหอบหายใจ ปลายนิ้วจิกผมเขาแน่น
และเขายังไม่ได้เอาของเขาออกมาเลย…แต่เธอก็แทบขาดใจอยู่ตรงนี้แล้ว
แป้งนั่งอยู่บนเคาน์เตอร์ครัว กางเกงผ้าขาสั้นและกางเกงในถูกถลกลงไปถึงหัวเข่า ร่างกายสั่นนิดๆ จากความเสียวที่ยังไม่หายวาบ กล้ามท้องเกร็งรับทุกจังหวะลิ้นที่เพิ่งหยุดจากการเลียแบบกระหายเหมือนอดอยากมานาน
“พี่แป้ง…ให้ผมเอาได้มั้ย” เสียงนนท์เบาลงแต่เต็มไปด้วยแรงอารมณ์ ปลายจมูกเขาถูไถอยู่กับเนินหว่างขา ขณะที่ตายังจ้องหน้าเธอไม่กะพริบ “ผมอยากเอาพี่…เอาตรงนี้…บนนี้เลย”
หัวใจเธอเต้นแรงจนแทบทะลุอก มือข้างหนึ่งยันเคาน์เตอร์ ส่วนอีกข้างคว้าคอเสื้อเขาดึงขึ้นมาใกล้
“เอาสิ…เอาเลย” เสียงเธอแหบพร่าแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยแรงปรารถนาไม่แพ้กัน
“ซี๊ดด…แม่ง…” เขากัดฟันขณะรูดกางเกงวอร์มลงอย่างรวดเร็ว พร้อมจับท่อนเนื้อของตัวเองที่แข็งเป๊กขึ้นมาด้วยมือข้างเดียว เส้นเลือดปูดโปนไปทั่ว ลำหนา หัวบานแดงเรื่อ น้ำเยิ้มปริ่มที่ปลาย
“พี่แป้งดูดิ…” เขายื่นมันเข้ามาใกล้ “ของผม…มันแข็งเพราะพี่เลยนะ”
เธอมองมันแทบไม่กะพริบ หัวใจเต้นแรงไม่หยุด เสียงหอบแรงขึ้น
“ใส่มาเลยนนท์…ฉันอยากโดน…”
เขาแทบไม่รอให้พูดจบก็จับปลายหัวถูไถตรงร่องชื้นเยิ้มที่อ้ารับเหมือนเรียกร้อง “แค่ถู…ก็เสียวแล้วพี่…โอ๊ยยย…แม่ง”
“อ๊ะ…อ๊าาาา…นนท์…ช้าๆ ก่อนนะ…มัน…แน่น…” เธอร้องเมื่อเขาค่อยๆ ดันหัวเข้าไปช้าๆ
“แน่นฉิบ…อื้ออออ…พี่แป้งแม่งโคตรฟิตเลย…” เขากัดฟันกรอด พร้อมทั้งดันลำเข้าไปอีกทีทีละนิด จนในที่สุดหัวบานก็ผลุบเข้าไปในโพรงอุ่น
“อ๊าาาาาา…อื้อออออ…ซี๊ดดดดด…อาาาาา” เสียงแป้งหลุดลั่น ร่างเกร็งจนต้องขยับสะโพกรับการเสียบช้าๆ ที่ค่อยๆ ดันลึกเข้าไปเรื่อยๆ
“พี่…ขยับนะ…” เขาขออนุญาตแม้เสียงจะสั่นเหมือนอดกลั้นเต็มที่ แล้วเริ่มขยับเข้าออกช้าๆ จนเสียงดังเนื้อกระทบกัน “แปะ…แปะ…แปะ…”
“อื๊ออออ…อือ…อ๊าาาา…มันลึก…ลึกเกิน…นนท์…ซี๊ดดดด” เธอเอื้อมมือมากอดคอเขาแน่น ตัวโยกไหวตามจังหวะการกระแทก
เขาเริ่มเร่งจังหวะ ตะโพกขยับถี่ เสียงดัง “ปั่กๆๆๆ” จนผิวเนื้อกระแทกกันสั่นสะเทือนทั้งตัวเคาน์เตอร์
นนท์กัดฟันซี้ด มือเขาจับสะโพกแป้งแน่นๆ “พี่แม่งโคตรได้อารมณ์เลย…หอมชิบหาย…แน่นเป็นบ้า…อูยยยย”
แป้งหอบหนัก ร้องเสียงหลง “นนท์…แรงอีก…อ๊าาาาาา…จะแตกแล้ว…เสียวจัง…อึ๊ยยยย…นนท์!!”
เขากระแทกเน้นๆ สองทีสุดท้าย “ปั่ก! ปั่ก!” ก่อนถอนออกมาแล้วชักสองสามทีน้ำขาวข้นพุ่งออกมาเป็นสาย กระเซ็นโดนต้นขาเธอ โดนหน้าท้อง โดนเสื้อกล้ามตัวบางจนเปียกใสไปหมด
“อ๊าาาาา…พี่แป้ง…อาาาาาา…” เขาครางเสียงดัง มือยังชักเบาๆ ปล่อยหยดสุดท้ายเลอะขาเธออีกหน่อย ก่อนทิ้งตัวซบลงบนหน้าอกนุ่ม
“แม่ง…โคตรสุด…” เขากระซิบ
แป้งยังหอบไม่หาย ใจเต้นแรงจนเหมือนจะหลุด เธอกอดเขาแน่น จูบหน้าผากชื้นเหงื่อแล้วหัวเราะเบาๆ “แล้วแบบนี้…ยังจะเรียกพี่อีกมั้ย?”
“ไม่แล้ว…” เขายิ้มเจ้าเล่ห์ “ขอเรียกเมียเลยได้มั้ย?”
เธอตีไหล่เขาเบาๆ แล้วกัดปากเขิน…แต่ในใจก็ไม่ปฏิเสธเลยสักนิด
ครัวที่เคยสะอาดตอนสาย ตอนนี้ทั้งเคาน์เตอร์ ทั้งพื้น ทั้งตัวแป้ง มีคราบขาวข้นเลอะอยู่เต็มไปหมด เสียงหอบหายใจของเธอกับนนท์ยังไม่ทันจาง ร่างกายยังคงเปียกชื้น ทั้งเหงื่อ ทั้งน้ำรัก ทั้งกลิ่นเร่าร้อนที่ลอยคลุ้งในอากาศ เหมือนความลับที่อัดแน่นในบ้านหลังนี้
นนท์ถอนใจยาวแล้วเงยหน้ามองเธอ ริมฝีปากเขาแดงจัด ผมเปียกชื้นยุ่งเหยิง ตาเขายังมีแววหิวกระหายอยู่ เธอเองก็ไม่ต่างกัน แป้งนั่งอ้าขาอยู่บนเคาน์เตอร์ กางเกงในหลุดคาอยู่ตรงตาตุ่ม ปลายนิ้วมือยังสั่นอยู่จากแรงกระตุกเมื่อครู่
“พี่แป้ง…” เขาเอ่ยเสียงแผ่ว ขณะเอื้อมมือลูบหน้าท้องที่เปรอะน้ำของตัวเอง “อยากให้เป็นครั้งเดียว…หรืออยากให้ผมเอาอีก?”
แป้งมองหน้าเขานิ่ง เหมือนจะถามตัวเองซ้ำๆ ว่าทำไปได้ยังไง แล้วเธอก็หัวเราะเบาๆ
“ถ้าพี่บอกว่า…อยากให้เอาอีก…เอาเรื่อยๆ แบบนี้ทุกวัน…จะว่าไง?”
นนท์ยิ้ม — รอยยิ้มแบบเด็กที่ได้ของเล่นถูกใจ
“จะเอาทั้งคืน…จนพี่ลุกไม่ขึ้นเลย”
“หึ…” เธอหัวเราะ พลางเอื้อมมือเกี่ยวต้นคอเขาให้โน้มหน้าลงมาใกล้ “งั้นคืนนี้มานอนห้องพี่…แทนพี่ภพเลยมั้ย?”
เขาจูบริมฝีปากเธอช้าๆ แนบแน่น ก่อนกระซิบเสียงพร่า
“ถ้าพี่อนุญาต…ผมจะไม่กลับไปเป็นน้องอีกแล้ว”
คำพูดนั้นเหมือนประตูที่พังทลาย พังแบบไม่อายใคร ไม่สนอะไรทั้งนั้น เธอรู้…รู้ดีว่าความสัมพันธ์ที่ควรห้ามมันเกินเลยไปไกลเกินจะดึงกลับได้แล้ว
แต่ในเมื่อทั้งสองคนเต็มใจ — มันก็ไม่ใช่ความผิด
วันนั้นทั้งวัน พี่ภพไม่อยู่
แป้งอยู่ในห้องกับนนท์ ปิดม่าน ปิดไฟ ปล่อยให้ความเร่าร้อนกลืนกินทั้งวันทั้งคืน
เสียงเตียงที่กระแทกผนังเบาๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เสียงร้องของแป้งที่ดังไม่หยุดจนต้องเอาหมอนปิดปากตัวเองไว้
เสียงหอบ เสียงคราง เสียงเนื้อกระทบ
“พั่บ…พั่บ…พั่บ”
“อ๊าาาาา…นนท์…แรงอีก…อื้อออออ!”
“จะแตกแล้วพี่…รับไว้ให้หมดเลยนะ…ซี๊ดดดด!”
เช้าวันต่อมา แป้งตื่นขึ้นมาในสภาพเปลือยเปล่า นอนหนุนแขนเด็กหนุ่มที่เมื่อคืนแทบจะฆ่าเธอด้วยความเสียว
และเมื่อเขาลืมตาขึ้นมา ยิ้มให้เธอแล้วพูดว่า
“ผมจะไม่ไปไหนแล้วนะพี่…จะอยู่เอาพี่ทุกวันเลย”
เธอก็รู้ว่า…เธอเองก็ไม่อยากให้เขาไปไหนอีกเหมือนกัน
ไม่ใช่น้องของแฟนอีกต่อไป
แต่เป็น…คนของเธอแล้ว
—จบ—
