เร่าร้อน

เย็นวันศุกร์ อาคารเรียนของคณะเริ่มเงียบ นักศึกษาส่วนใหญ่ทยอยกลับบ้าน แต่ “พลอย” สาวปีสามรูปร่างสะสวยยังนั่งตัวเกร็งอยู่หน้าห้องพักอาจารย์พิเศษ เธอถือแฟ้มรายงานที่เพิ่งโดนตีกลับมา ใจเต้นแรงเพราะนี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่อาจารย์ “นนท์” ไม่อนุมัติ เสียงเปิดประตูดัง แกร็ก …

บ้านไม้เก่าในต่างจังหวัดยามฝนตกหนักนั้นมักเงียบสงัด เสียงลมหวีดหวิวพัดเข้ามาแทรกตามช่องหน้าต่างเก่าๆ พร้อมกับสายฝนที่สาดใส่หลังคาจนดังระงม เย็นค่ำวันนั้นไฟก็ดับกะทันหันทั้งหมู่บ้าน ผมนั่งอยู่กับ พลอย ลูกพี่ลูกน้องสาวรุ่นพี่ที่ผมแอบมองเธอมานาน เธอสวมแค่เสื้อยืดบางๆ สีขาวซีดที่เปียกชื้นจากเหงื่อผสมอากาศอบอ้าว กางเกงขาสั้นเหนือเข่า ผมเปียกนิดๆ จากฝนที่เพิ่งเดินกลับเข้ามา …

กลางฤดูร้อน บ้านไม้สองชั้นที่ปลายหมู่บ้านเงียบสงัด เสียงจิ้งหรีดดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ความเงียบยามค่ำคืนทำให้ทุกเสียงยิ่งฟังชัดกว่าปกติ ต้น อายุ 22 เพิ่งกลับจากกรุงเทพฯ มาพักที่บ้านต่างจังหวัด หลังเรียนจบมหาวิทยาลัย ชีวิตในเมืองใหญ่ที่วุ่นวายทำให้เขาคิดถึงบรรยากาศเรียบง่ายที่บ้าน แต่สิ่งหนึ่งที่เขาไม่เคยบอกใคร…คือความรู้สึกที่เขามีต่อพี่สาวแท้ๆ …

ค่ำคืนงานแต่งงานในหมู่บ้านเงียบสงบ เสียงดนตรีและเสียงคนคุยคละเคล้ากันอยู่ด้านนอกศาลาที่ใช้จัดงาน บรรยากาศเต็มไปด้วยความยินดี เสียงหัวเราะและกลิ่นเหล้าขาวผสมกับกลิ่นอาหารพื้นบ้านลอยมาไม่ขาดสาย แขกเหรื่อทยอยกลับทีละคน เหลือเพียงญาติสนิทไม่กี่คนที่ยังนั่งพูดคุยกัน ในห้องเจ้าสาว “นิดา” น้องสาวคนเล็กในบ้านกำลังนั่งอยู่บนเตียง เจ้าตัวเพิ่งอาบน้ำเปลี่ยนเป็นชุดนอนลูกไม้บางสีขาวที่ญาติผู้ใหญ่จัดไว้ให้ ใบหน้าหวานแดงระเรื่อเพราะทั้งความเหนื่อยและความตื่นเต้นในคืนแรกของการเป็นภรรยา แต่สามีของนิดา …

ค่ำคืนที่ไม่คาดคิด ผมชื่อ “นัท” อายุ 22 ปี วันนั้นตั้งใจมาหา “กาย” เพื่อนสนิทที่คอนโด เพราะมันชวนมานั่งเล่นเกมและดื่มกันชิลๆ แต่พอผมมาถึง กลับเจอข้อความมันในไลน์ว่า …

ฝนค่ำนั้นกระหน่ำลงมาอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด เสียงลมพัดซัดกระจกหน้าต่างห้องเช่าดังก้อง “ต้น” นั่งเหม่อมองท้องฟ้าที่มืดมิดผ่านบานหน้าต่าง แสงไฟจากเสาไฟฟ้าด้านนอกส่องลอดผ่านม่านเข้ามาเป็นเส้นลางๆ ห้องเล็กๆ ขนาดเพียงพอสำหรับคนอยู่คนเดียวกลับดูเงียบเหงาอย่างบอกไม่ถูก ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่นี่ ต้นก็ไม่ค่อยได้พูดคุยกับใครนัก คนเดียวที่เขาสนิทหน่อยคือ “พี่แหม่ม” เจ้าของบ้านสาววัยสามสิบปลายๆ …

เสียงหัวเราะและกลิ่นอาหารหอมๆ ลอยอบอวลไปทั่วบ้านไม้หลังใหญ่ในงานรวมญาติปีละครั้ง ญาติๆ นั่งล้อมวงคุยกันอย่างสนุกสนาน เสียงแก้วกระทบกันดังเป็นจังหวะ ผสมกับเสียงเพลงลูกทุ่งเบาๆ จากวิทยุเก่าๆ ที่ตั้งไว้ตรงมุมบ้าน ผมชื่อ ตั้ม อายุ 27 …

ฉันชื่อพลอย อายุยี่สิบห้าเพิ่งโสดได้ไม่กี่เดือน หลังจากเลิกกับแฟนที่คบกันมาสามปี อารมณ์มันเหมือนคนที่กำลังเดินอยู่บนถนนกลางคืนแล้วฝนตกลงมาจนเปียกปอนทั้งตัว ไม่รู้จะหลบเข้าที่ไหน ช่วงนี้เลยอยู่บ้านพี่สาวเพราะไม่อยากอยู่คนเดียว บ้านนี้มีพี่สาวกับพี่เขยอยู่ด้วย แต่พี่สาวทำงานกะดึกเกือบทุกวัน ส่วนพี่เขยชื่อพงษ์ ชายวัยสามสิบสามที่ดูสุขุมเงียบๆ ไม่ค่อยพูด แต่เวลาเผลอมองสายตาเขากลับลึกจนเหมือนจะมองทะลุความคิดของฉัน …

ฝนตกหนักจนถนนแถวบ้านแทบกลายเป็นคลอง พ่อของแพร—เพื่อนสนิทฉันโทรมาขอค้างที่บ้าน เพราะเขามีประชุมที่ตัวเมืองแต่ขับรถกลับไม่ได้ เสียงเข้มๆ ของพ่อแพรผ่านโทรศัพท์มาทางลำคอฉันแล้วรู้สึกแปลบแปลก ไม่รู้ทำไมฉันถึงรู้สึกตื่นเต้นกับการที่เขาจะมาค้าง แม้จะเป็นแค่คืนเดียวก็ตาม ฉันอยู่บ้านกับแม่ แต่แม่ไปต่างจังหวัด เหลือแค่ฉันอยู่คนเดียว — และคืนนี้ก็คงจะมีเขาเพิ่มมาอีกคน …

ผมชื่อ “บอย” อายุ 28 ปี ทำงานเป็นพนักงานบริษัทธรรมดาๆ คนหนึ่ง มีเพื่อนสนิทไม่กี่คน และพอถึงเย็นวันศุกร์ก็จะนัดกันไปนั่งร้านเหล้าประจำที่อยู่ท้ายซอย—ร้านเล็กๆ แต่น่านั่ง เพลงเพราะ เบียร์เย็น …