ผมชื่อ “เก้า” อายุ 27 ปี ทำงานออฟฟิศธรรมดา ๆ อยู่กับแฟนสาวชื่อ “มีน” มาเกือบ 3 ปีแล้ว
ช่วงหลัง ๆ นี้แฟนผมไม่ค่อยมีเวลาให้ เพราะต้องออกไปทำโปรเจกต์นอกสถานที่หลายวันติดต่อกัน
แต่แปลกตรงที่ “พี่แวว” พี่สาวของมีน มักจะมาเยี่ยมผมที่ห้องบ่อยขึ้นเรื่อย ๆ
ทีแรกก็แค่เอาของมาฝาก หาข้าวเย็นมากินเป็นเพื่อน แต่หลัง ๆ เริ่มนั่งนานขึ้น… คุยลึกขึ้น… สายตามันก็เริ่มไม่เหมือนเดิม
พี่แววอายุประมาณ 31 ผิวเนียนอมชมพู หน้าไม่แต่งเยอะ แต่ดูมีเสน่ห์แบบสาวโตเต็มวัย
หุ่นเธอจัดว่าอวบกำลังดี สะโพกกลมงอนแบบที่ผมชอบ
เวลานั่งเธอมักจะใส่กางเกงขาสั้นเสมอ สั้นซะจนผมเห็นต้นขาขาวเนียนได้ชัด
บางทีเธอก็เผลอแหงนหัว หัวเราะจนคอเสื้อหล่นต่ำ ทำให้สายตาผมหนีไม่พ้นเนินอกนิ่ม ๆ ที่ชูเด่นใต้สายเสื้อในลายลูกไม้
คืนนั้นฝนตกหนัก แฟนผมยังไม่กลับ พี่แววก็มานั่งรอที่ห้องเหมือนเคย
“เก้า วันนี้พี่กินเบียร์ได้มั้ย? เบื่อ ๆ เหงา ๆ”
เธอยิ้มให้ผมตาหวาน ผมก็พยักหน้ารับแบบไม่คิดอะไร
แต่พอสักพัก… เบียร์หมดไปสองกระป๋อง บรรยากาศมันเริ่มอุ่น ๆ
เสียงฝนที่กระทบหลังคาเหมือนจังหวะเร้าใจ มือของพี่แววที่เคยถือแก้วก็มาวางบนต้นขาผม
“พี่หนาวอะ… ผ้าห่มอยู่ไหน?” เธอถาม
ผมหยิบให้ แต่พอห่มเสร็จ เธอกลับขยับมานั่งเบียด แถมหัวพิงไหล่ผมแบบไม่ขออนุญาต
“เก้า…” เสียงเธอแผ่วเบา “ถ้าเป็นพี่…จะดูแลเก้าได้ดีกว่ามีนอีกนะ”
ผมหันไปสบตาเธอ ยังไม่ทันจะตอบอะไร ริมฝีปากนุ่ม ๆ ของพี่แววก็กดทับลงมาอย่างแนบแน่น
เธอจูบผมช้า ๆ ดูดเบา ๆ จนผมหายใจสะดุด มือเธอลูบผ่านหน้าท้องผมลงไปด้านล่าง ล้วงเข้าไปใต้ขอบกางเกง
ปลายนิ้วเธอแตะเข้ากับของผมที่กำลังขยายตัว เธอจับมันแนบแน่น ชักเบา ๆ ช้า ๆ
“ของเก้านี่…น่ากินชะมัด”
เสียงเธอสั่นแผ่ว แต่น้ำเสียงกลับยั่วสุดใจ
เธอดันผมนอนลงกับโซฟา คุกเข่าลงตรงหว่างขา
ค่อย ๆ ดึงกางเกงผมลงจนหลุด เผยแก่นกายที่แข็งตึงชี้ขึ้นเต็มความยาว
พี่แววมองด้วยสายตาหิวกระหาย ก่อนจะก้มลงใช้ปลายลิ้นแตะปลายหัวเบา ๆ วนรอบ ๆ อย่างเนิบช้า
จากนั้นอ้าปากครอบลงไปครึ่งลำ แล้วค่อย ๆ ดูดรูดขึ้นรูดลง
เสียงดูดน้ำลายเบา ๆ ดังปนเสียงฝนด้านนอก ทำผมหายใจไม่ทัน
เธอสลับจังหวะด้วยการดูดแรงสลับเบา มืออีกข้างก็ลูบไปตามท่อนลำ
“ซี๊ดด…พี่…เดี๋ยวผมจะทนไม่ไหวแล้ว”
“ยังไม่ให้เสร็จหรอก…คืนนี้พี่จะเอาให้ลืมแฟนไปเลย” เธอยิ้ม
พี่แววถอดเสื้อออกช้า ๆ ปล่อยหน้าอกกลมขาวเต่งตั้งลอยเด่นต่อหน้าผม
เธอขยับขึ้นคร่อมตัว จับท่อนลำของผมมาถูเบา ๆ ตรงกลางร่องนุ่ม ๆ
ความเปียกชื้นที่แฉะอยู่แล้ว ทำให้มันลื่นเข้าไปได้ง่าย
เธอกดสะโพกลงทีละนิด จนแก่นกายผมมิดเข้าไปในตัวเธอ
“อื้มมม…ใหญ่จริง ๆ เก้า”
เธาหลับตาพริ้มแล้วเริ่มโยกขึ้นลงช้า ๆ จนเสียงกระแทกดัง “ปั่บๆๆ” ชัดเจน
ผมจับเอวเธอไว้แน่น ช่วยส่งแรงสวนขึ้นไปทุกครั้งที่เธอกดลงมา
พี่แววเปลี่ยนท่า พาผมนอนหงาย แล้วจับขาพาดบ่า
เธอสอดใส่ใหม่ในท่าที่ลึกกว่าเดิม กระแทกเข้ามาเต็มแรงจนเตียงสั่น
น้ำเสียงเธอครางเบา ๆ ผสมกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อ เร้าใจจนผมอยากจะปล่อยให้หมดตรงนั้น
แต่เธอไม่ยอมให้จบง่าย ๆ พาเปลี่ยนไปท่า “หมอบราบ” เธอแอ่นสะโพกขึ้นให้ผมแทงเข้าทางด้านหลัง
มุมนี้ผมมองเห็นสรีระขาวเนียนของเธอได้ชัด
มือผมลูบแผ่นหลัง ขยุ้มบั้นท้าย แล้วกดใส่แบบไม่ปรานี
เสียงเนื้อกระทบกันเร็วขึ้น แรงขึ้น จนพี่แววกัดหมอนแน่น
“เก้าาา…พี่จะไม่ไหวแล้ว…แตกข้างในเลย…พี่ชอบ…”
ผมปล่อยพุ่งเข้าใส่ในโพรงอุ่น ๆ แบบไม่ยั้ง
เธอขมิบรัดจนรู้สึกได้ถึงแรงดูดในร่างกาย
หลังจากนั้น เรานอนกอดกันบนเตียงเงียบ ๆ
ไม่มีใครพูดอะไร…มีแค่เสียงฝนที่ยังตก และลมหายใจของสองคนที่เหนื่อยล้าแต่พอใจอย่างประหลาด
ตื่นเช้ามาพร้อมแสงแดดอ่อน ๆ ที่ส่องลอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามา
ผมนอนหงายอยู่บนเตียง ผ้าห่มหลุดไปครึ่งตัว ส่วนพี่แววยังหลับตาพริ้มอยู่ข้าง ๆ
ร่างขาวเปลือยเปล่าของเธอแนบข้างผมแบบไม่เหลืออะไรปิดบัง หน้าอกนุ่ม ๆ ยังแตะอยู่ที่แขนผมเบา ๆ
กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากตัวเธอ มันยังคงอยู่หลังค่ำคืนที่เราระเบิดอารมณ์กันแบบลืมโลก
ผมหันไปมองเธอ กำลังจะขยับลุก แต่เธอกลับพูดเบา ๆ ทั้งที่ยังไม่ลืมตา
“รีบไปไหนเหรอเก้า…พี่ยังไม่อยากให้เก้าไปเลย”
เธอลืมตาขึ้น ยิ้มนิด ๆ แล้วเลื่อนมือมาลูบหน้าอกผม
นิ้วเรียวยาวลากลงจากอก ลูบผ่านหน้าท้อง แล้วไล้ไปหยุดตรงแก่นกายที่แม้จะเพิ่งตื่นแต่ก็เริ่มขยับขยายอีกแล้ว
“เมื่อคืนพี่ยังไม่หายอยากเลยนะ” เธอพูดเบา ๆ พลางจูบลงที่ต้นคอผม
ผมหายใจสะดุดอีกครั้ง มือเธอเริ่มชักเบา ๆ ทั้งที่ยังไม่ขยับตัวจากตำแหน่งข้างเตียง
“พี่…นี่มันเช้าแล้วนะ” ผมว่า แต่เธอไม่ตอบ…เธอขยับขึ้นมาคร่อมตัวผมแบบไม่รออะไรอีก
พี่แววค่อย ๆ ขยับสะโพก ขึ้นคร่อมท่อนลำที่กำลังแข็งเต็มที่
เธอใช้มือจับให้มันตั้งตรง แล้วกดตัวลงช้า ๆ ในท่าหันหน้าเข้าหาผม
โพรงร้อนชื้นของเธอกลืนเข้าไปทีละนิด… จนสุด
“อื้มมมม…” เธอครางเบา ๆ ปล่อยอารมณ์อย่างไม่เกรงใจใคร
แสงแดดที่ส่องเข้ามากระทบกับหน้าอกขาวที่เด้งขึ้นลงพร้อมจังหวะการโยก ทำให้ภาพตรงหน้าน่าดูจนผมละสายตาไม่ได้
เธอโยกเอวแบบเนิบ ๆ หยอกให้ผมทรมาน
มือเธอจับไหล่ผมไว้แน่น แล้วโน้มตัวลงมาให้ผมดูดปลายอกสีอ่อน ๆ ทีละข้าง
เธอสั่นตัวนิด ๆ ทุกครั้งที่ลิ้นผมตวัดวน
“เก้า… พี่จะบ้าตาย ทำไมเก้าเก่งแบบนี้” เธอพึมพำ เสียงสั่น ๆ นั้นยิ่งกระตุ้นให้ผมไม่อยากหยุด
ผมจับเธอพลิกให้นอนหงาย ยกขาทั้งสองข้างของเธอขึ้นพาดบ่า แล้วกดเข้าไปใหม่ด้วยแรงเต็มที่
เสียงกระแทกดังชัดเจนมากในห้องเงียบ ๆ แบบนี้
เธอส่ายหัวไปมา มือจิกผ้าปูที่นอนแน่น
“โอ๊ยยย…สุดเลยเก้า อื้ออออ พี่ชอบแบบนี้!”
ผมซอยเข้า ๆ ออก ๆ จนเธอทั้งตัวสั่น แล้วเปลี่ยนไปท่าตะแคง ขาฝั่งนึงเธอพาดมาที่เอวผม
ผมเสียบเข้าไปจากข้าง ๆ แล้วเอามือจับหน้าอกข้างหนึ่งไว้แน่น กดลึกเข้าไปสุดโคนทุกครั้ง
เราสองคนแทบไม่ได้หยุดพักเลย จนสุดท้ายผมจับเธอคุกเข่า แอ่นสะโพกขึ้นในท่าหมาอีกครั้ง
เสียงครางสั้น ๆ ของพี่แวว ยิ่งกระตุ้นจนผมปล่อยน้ำรักเข้าไปอีกครั้งแบบล้นทะลัก
เธอฟุบหน้าลงกับหมอน เหงื่อซึมทั่วหลังหอบหายใจแรง
“พี่จะไม่กลับบ้านแล้วนะวันนี้… เก้าไหวมั้ย พี่อาจจะอยากอีกรอบตอนบ่าย…”
เธอหันมายิ้มแฉ่งตาหยี แต่สายตานั้นเต็มไปด้วยความอยากที่ยังไม่หมด
เวลาผ่านไปเกือบสองสัปดาห์ นับจากเช้าวันนั้นที่ผมกับพี่แวว…ไม่ได้แค่ “เผลอ” กัน
หลังจากนั้น เราก็ยังคุยกันเงียบ ๆ ในแชตลับ บ้างก็แค่ส่งสติ๊กเกอร์ บ้างก็พิมพ์ว่า “คิดถึง” หรือ “นอนหลับดีไหม”
มันเหมือนความสัมพันธ์ที่ไม่ควรเกิด แต่ดันตัดไม่ขาด
จนวันหนึ่ง…
มีนแฟนผมกลับมาอยู่บ้านเต็ม ๆ และวันนั้นเธอก็ชวนพี่แววมากินข้าวเย็นด้วยกัน
ผมพยายามทำตัวปกติสุด ๆ ไม่สบตาพี่แววเลย แต่เธอกลับส่งรอยยิ้มบาง ๆ ให้ผมในจังหวะที่มีนเผลอ
หลังมื้อเย็น มีนบอกว่าจะอาบน้ำ แล้วขอเข้าไปเล่นโทรศัพท์ในห้องนอน ส่วนผมกำลังจะไปล้างจาน
แต่พี่แววดึงแขนผมไว้เบา ๆ พร้อมพูดเสียงแผ่ว…
“เก้า…ตามพี่มาที่รถหน่อย พี่ลืมของไว้ให้มีน แต่ไม่อยากให้เธอเห็นเพราะเป็นของขวัญ”
ผมลังเล แต่ก็เดินตามเธอลงมาชั้นล่าง พอถึงลานจอดรถ พี่แววกลับเดินนำผมไปยังรถของเธอ
เปิดประตูที่เบาะหลัง แล้วหันมาจ้องตาผม
“เก้า…พี่อยากได้เก้าอีก…ตอนนี้เลย”
เธอพูดจบก็ผลักผมนั่งลงบนเบาะหลัง แล้วตามขึ้นมาคร่อมบนตักทันที
ผมตกใจ มือเธอก็รีบปลดเข็มขัดผมออกอย่างคล่องแคล่ว พร้อมรูดกางเกงลง
ในรถที่เงียบสนิท เสียงหายใจและหัวใจผมเต้นแรงจนแทบระเบิด
พี่แววเลิกกระโปรงขึ้น ใช้นิ้วถูช่องล่างของตัวเองที่เปียกอยู่แล้วเบา ๆ
จากนั้นเธอจับแก่นกายของผมให้ตั้งตรง แล้วนั่งลงทีเดียวจมหายเข้าไปจนสุด
“อื้อออ…พี่ฝันถึงแบบนี้ทุกคืนเลยรู้มั้ย”
เธอซบหน้าลงที่บ่า กัดเบา ๆ แล้วเริ่มขยับเอวขึ้นลงช้า ๆ จนได้ยินเสียง “พั่บ…พั่บ…” ชัดเจน
รถทั้งคันไหวไปตามจังหวะของเธอ
ผมจับสะโพกเธอไว้ ลูบหลัง มืออีกข้างล้วงเข้าไปในเสื้อ ลูบหน้าอกนิ่ม ๆ ที่ยังไม่หยุดกระเพื่อม
เธอครางเบา ๆ ข้างหูผม เสียงสั่นและสั้นเหมือนกลัวใครได้ยิน
“ซี๊ดด…เก้า อย่าเพิ่งแตกนะ…พี่อยากอยู่นาน ๆ”
ผมกระแทกสวนขึ้นทุกครั้งที่เธอกดลง มือจับก้นเธอไว้มั่น เพิ่มความแรงในจังหวะ
จนสุดท้ายเราทั้งคู่เกร็งตัวในเวลาไล่เลี่ยกัน
พี่แววซบหน้าลงบนไหล่ผม เหงื่อเต็มแผ่นหลัง หัวใจยังเต้นแรง
เรานั่งนิ่งกันแบบนั้นในรถ พี่แววยิ้มทั้งน้ำตา
“พี่รู้ว่าแบบนี้มันผิด…แต่พี่ก็รู้ว่าตัวเองถอนใจจากเก้าไม่ได้แล้ว”
ผมไม่ได้ตอบ…เพราะความรู้สึกในใจมันซับซ้อนกว่าคำพูด
แล้วเธอก็ลงจากรถ กลับขึ้นไปห้องเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เหลือแค่ผม…ที่ยังนั่งอยู่ในรถกับกลิ่นเรือนกายของเธอ และความรู้สึกผิดที่ผสมกับความเสียวแบบไม่รู้จะหยุดยังไง
ผมกับพี่แววยังคุยกันลับ ๆ เหมือนเดิม แต่ครั้งนี้มันเริ่มเปลี่ยน
เธอเริ่มพิมพ์หาเร็วขึ้น ถี่ขึ้น
ถามว่า “อยู่กับมีนเหรอ” หรือ “คืนนี้มีนกลับบ้านรึเปล่า”
มันฟังดูธรรมดา…แต่สายตาเธอที่มองมาทุกครั้ง กลับไม่เหมือนเดิม
จนเย็นวันหนึ่ง มีนไม่อยู่บ้าน ผมเพิ่งเลิกงาน
ยังไม่ทันเข้าห้อง พี่แววก็โผล่มาเคาะประตูพร้อมรอยยิ้ม
“คิดถึง” เธอพูดแค่นั้น แล้วก็เดินเข้าห้องผมเหมือนเจ้าของ
ผมว่าจะแค่กอดกันเบา ๆ แต่พี่แววผลักผมลงบนเตียงแรงกว่าทุกครั้ง
เธอขึ้นคร่อมร่างผม ถอดเสื้อออกเองทันที ดึงกางเกงตัวเองลงอย่างไม่รอให้ผมสัมผัส
“วันนี้…พี่อยากเป็นคนกำหนดทุกอย่าง” เธอกระซิบ พร้อมขยับท่อนลำผมขึ้นแนบกับร่องเธอ
“พี่จะให้เก้าเสร็จเพราะพี่…แค่พี่คนเดียว ไม่ใช่มีน ไม่ใช่ใครหน้าไหนทั้งนั้น”
แล้วเธอก็ทิ้งตัวกดสะโพกลงทีเดียวมิดสุดลำ
เสียงเธอครางลั่นออกมาด้วยความเสียวแบบไม่เก็บกลั้น
เธอโยกเอวรัว ๆ แบบไม่ให้ผมได้ตั้งตัว มือจิกลงที่หน้าอกผม แล้วโน้มหน้าลงมากระซิบชิดหู
“ทุกครั้งที่มีนเอาเก้า…พี่อยากตบมันจริง ๆ รู้มั้ย”
“เพราะพี่…อยากได้เก้าไว้คนเดียว”
เธอโยกเอวแรงขึ้น จนเสียงเนื้อกระแทกกัน “ปั่บๆๆ” ดังถี่ถี่
ผมเองก็เริ่มสวนแรงกลับไป จับเอวเธอไว้แล้วกดให้กระแทกหนักกว่าเดิม
“ซี๊ดด…พี่หึงเหรอ”
“มาก! หึงจนอยากประกาศให้โลกรู้ว่าเก้าเป็นของพี่”
พี่แววเปลี่ยนท่ารวดเร็ว ให้ผมนอนทับตัวเธอ
เธอยกขาขึ้นไขว้รัดรอบเอวผม พร้อมกระซิบเบา ๆ แต่เสียงเข้ม
“แตกข้างในนะ…พี่จะเอาไว้กับตัว…ไม่อยากให้ใครได้กลิ่นของเก้าอีก”
ประโยคนั้นมันร้อนแรงยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด ผมกระแทกซ้ำ ๆ แบบไม่ยั้ง จนสุดท้ายก็ปล่อยน้ำอุ่นเข้าไปเต็ม ๆ
แต่เธอยังไม่พอ…
เธอลุกขึ้นแล้วดันผมนอนหงายอีกรอบ
ใช้ปากครอบลำที่เพิ่งปล่อยไปเมื่อกี้ ดูดจนผมแข็งขึ้นมาใหม่
จากนั้นก็ขึ้นคร่อมซ้ำอีกรอบ คราวนี้เธอกระแทกใส่ผมรัว ๆ เหมือนคนเสียสติ
“เก้าต้องเป็นของพี่…แค่พี่เท่านั้น!”
เธอกระซิบด้วยเสียงสะอื้นครึ่งหนึ่ง ความเสียวปนความเจ็บในใจมันชัดเจน
จนผมเองก็พูดไม่ออก ได้แต่กอดเธอไว้แน่น ขณะที่น้ำรอบที่สองหลั่งเข้าไปข้างในเธออีกครั้ง
หลังจบ…เรานั่งเงียบกันอยู่บนเตียง
พี่แววเอาหัวซบไหล่ผม น้ำตาไหลเงียบ ๆ
“พี่รู้ว่ามันผิด…แต่พี่ไม่ยอมให้มีนได้เก้ากลับไปแล้วนะ พี่จะเอาเก้าไว้เอง”
หลังคืนนั้นที่พี่แววบอกว่าจะไม่ยอมแบ่งผมให้ใครอีก…เธอเริ่มจริงจังขึ้นเรื่อย ๆ
มีโทรมาหาทั้งที่รู้ว่าผมอยู่กับมีน
แอบมารอข้างคอนโดโดยไม่บอกล่วงหน้า
บางทีก็ส่งรูปโป๊ของตัวเองมาให้ผมดูในเวลาที่ผมกำลังนั่งกินข้าวกับแฟน…
ผมเริ่มกดดัน…แต่ก็ตัดเธอไม่ขาด
เพราะทุกครั้งที่อยู่กับพี่แวว ผมรู้สึกเหมือนได้ปลดปล่อยจริง ๆ
เธอเข้าใจความต้องการทุกอย่างของผม และกล้าให้ผมได้เสมอ
แต่วันนี้…ทุกอย่างเปลี่ยนไป
พี่แววโทรหาผมตอนสาย
“คืนนี้…บอกมีนให้ไปค้างบ้านเพื่อนซะ พี่จะไปหา แล้วเราจะคุยกันให้จบทุกเรื่อง”
น้ำเสียงเธอเด็ดขาด แต่ฟังดูสั่นเครือแปลก ๆ
ผมโกหกมีนตามนั้น…แล้วพี่แววก็มา
ไม่เหมือนทุกครั้งที่มาแบบคึกคัก ขี้เล่น
คราวนี้เธอมาด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวเดียว กระโปรงสั้น ผมรวบไว้หลวม ๆ
สายตาดูจริงจัง แต่ยังเต็มไปด้วยความปรารถนา
“คืนนี้…พี่อยากให้เก้าจำไว้ตลอดชีวิต”
เธอจูบผมแรง กดตัวผมลงกับเตียง แล้วจัดการถอดเสื้อผ้าออกทุกชิ้นอย่างไม่รีรอ
พี่แววนอนราบกับเตียง แล้วยกขาขึ้นเกี่ยวคอผมไว้
“เก้า…เย็ดพี่แรง ๆ ได้เลย เอาให้สุดเหมือนเป็นคืนสุดท้ายของเรา”
คำพูดเธอแทงเข้าใจกลางอก ผมรู้สึกสะเทือน…แต่ร่างกายมันตอบสนองทันที
ผมจับขาเธอแยกออก ขยับตัวสอดใส่เข้าไปอย่างลึก
พี่แววร้องออกมาด้วยเสียงหอบ
เธอจิกแขนผมไว้ กดให้ผมแทงลึก ๆ ช้า ๆ แล้วค่อยเพิ่มความเร็ว
เสียง “พั่บๆๆ” สะท้อนในห้องที่มีแค่แสงสลัว
ผมใช้ปากดูดหน้าอกเธอ สลับกับใช้ลิ้นวนที่ปลายยอดสีชมพู
มืออีกข้างลูบไปตามหน้าท้องลงไปยังร่องเสียว สัมผัสกับความเปียกที่หยดไหลออกมาไม่หยุด
“เก้า…ซี๊ดด…อย่าหยุดนะ พี่จะเสร็จแล้ว”
ผมเร่งจังหวะกระแทกแรงขึ้น จนเธอกระตุกเกร็งทั้งตัว เสียงครางสั่นจนแทบกลั้นไม่อยู่
แต่ผมยังไม่หยุด เธอจับไหล่ผมแล้วพลิกขึ้นไปนั่งคร่อม
พี่แววเริ่มโยกเอวเร็วขึ้น แรงขึ้น ท่าแบบนี้เธอรู้ว่าผมเสียวสุด
เธอโยกจนเสียงเตียงกระทบผนัง “ตึงๆๆ”
แล้วจู่ ๆ เธอก็ก้มลงกระซิบเบา ๆ ด้วยเสียงที่แทบขาดใจ
“คืนนี้…พี่จะบอกความจริงกับมีน พรุ่งนี้เช้า…”
ผมเบิกตากว้าง มือที่จับสะโพกเธอชะงัก
แต่พี่แววโยกใส่หนักขึ้นกว่าเดิม เหงื่อเธอหยดลงหน้าอกผม
“พี่จะยอมรับทุกอย่าง…เพราะพี่ไม่อยากโกหก ไม่อยากแอบ ไม่อยากเสียเก้าไป…”
น้ำเสียงเธอสั่น น้ำตาเริ่มไหล
แต่สะโพกยังขยับไม่หยุด กระแทกจนสุดท่อนในทุกจังหวะ
สุดท้าย…ผมทนไม่ไหว ปล่อยทุกอย่างเข้าไปในตัวเธอจนหมดแรง
เช้า วันถัดมา…
พี่แววแต่งหน้าเบา ๆ ใส่ชุดเดิม ยืนอยู่ตรงหน้าประตูห้อง
เธอหันมามองผมที่ยืนเงียบอยู่ข้างใน
“พี่จะไปหาเธอที่บ้าน บอกทุกอย่าง…แล้วถ้าเก้าเลือกพี่ พี่จะรอ”
ผมไม่พูดอะไร แค่ยืนมองแผ่นหลังเธอเดินจากไป…ช้า ๆ
ไม่รู้ว่าคืนนี้ผมจะเหลือใคร
แต่ที่แน่ ๆ…หัวใจผมไม่ได้เป็นของมีนอีกแล้ว
