ผมชื่อ บีม อายุ 26 ปี อาศัยอยู่กับแฟนชื่อ แพร ที่หอพักเล็กๆย่านลาดกระบัง เราคบกันมาสองปีแล้ว ชีวิตก็เรื่อยๆไม่มีอะไรหวือหวา แต่ก็ไม่ขาดความสุข จนกระทั่งวันหนึ่งที่ผมเจอกับ พี่พลอย พี่สาวของแพร…
พี่พลอยอายุประมาณ 29 ผิวขาวผ่อง ตาคม ผมยาว หน้าคมแบบลูกครึ่งแต่ดูเป็นคนบ้านๆ ชอบใส่เสื้อกล้าม กางเกงขาสั้นแบบไม่สนโลก วันนั้นเธอแวะมาหาแพร แต่บังเอิญแพรไม่อยู่ เธอก็เลยรออยู่ที่ห้องผม และด้วยความที่เธอขับรถจากต่างจังหวัดมา เลยขออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน
…แล้วผมก็ได้เห็นภาพที่ยังติดตาจนถึงตอนนี้
พี่พลอยใส่ชุดนอนผ้ายืดสีเทาอ่อน คอกว้างจนเห็นไหล่ขาวๆ หลุดออกมา แขนเสื้อย้วยๆ กับกางเกงขาสั้นที่แทบจะมองทะลุได้ พอเดินผ่านหน้าพัดลม ผ้าก็ปลิวขึ้นเผยให้เห็นขาเรียวยาวที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน ผมได้แต่กลืนน้ำลายเงียบๆ
“ขอนอนรอแพรแป๊บนะพ่อหนุ่ม” เสียงเธอลอยมาเบาๆ ก่อนจะเอนตัวลงบนโซฟาโดยไม่ปิดพัดลม
ผมนั่งอยู่ปลายเตียง มองพี่พลอยที่ตอนนี้หลับตาพริ้มอยู่บนโซฟา ตัวเอนพาดข้าง ชุดนอนบางจนเห็นเส้นใต้ชุดชั้นในเลือนๆ หน้าอกของเธอขยับขึ้นลงเบาๆ ตามจังหวะลมหายใจ กลิ่นหอมจากครีมอาบน้ำยังติดอยู่ในอากาศ
ผมพยายามละสายตา…แต่ไม่สำเร็จ
ใจมันเริ่มเต้นแรง จินตนาการเริ่มไหลลื่น ผมมองขาพี่พลอยที่พาดทับกันอย่างช้าๆ แล้วเหลือบไปเห็นช่วงเป้ากางเกงที่ย่นๆ ผ้าบางจนมองเห็นเส้นกางเกงในลางๆ ตรงนั้นเริ่มพองตัวขึ้นโดยไม่ต้องคิดซ้ำ
ผมเดินเข้าไปช้าๆ นั่งลงข้างโซฟา สายตาไม่ละจากต้นขานั้น มือหนึ่งเอื้อมไปแตะแขนเธอเบาๆ “พี่พลอย…พี่พลอย หลับเหรอครับ”
ไม่มีเสียงตอบ
ใจผมเต้นแรง มือสั่นน้อยๆ ผมยื่นมือไปลูบที่ต้นขาเบาๆ ลูบขึ้นไปเรื่อยๆ จนถึงปลายกางเกงขาสั้น เธอยังไม่ขยับ ผมเลยลูบเข้าไปข้างในช้าๆ สัมผัสแรกคือผิวอุ่นๆ ที่ไร้สิ่งกีดขวาง กางเกงในตัวบางไม่ช่วยอะไรเลย…
ผมขยับตัวเข้าหา ใช้นิ้วลูบไล้แผ่วๆ ตรงกลางหว่างขา เธอกระตุกนิดนึงเหมือนละเมอ แล้วขาเธอก็แยกออกนิดๆ ราวกับเปิดทางให้ มือผมค่อยๆ ดันกางเกงในออกด้านข้าง แล้วใช้นิ้วกลางแตะตรงร่องที่ตอนนี้เริ่มเปียกนิดๆ…
เสียงหายใจของเธอเริ่มเปลี่ยนจังหวะ
ผมก้มลงไปจูบต้นขา ไล่ขึ้นช้าๆ จนปลายจมูกแนบกับเนินที่เริ่มชื้น ผมใช้ลิ้นเลียเบาๆ อย่างระวัง แต่เธอกลับขยับตัวรับจังหวะนั้นราวกับไม่รู้ตัว ลิ้นผมวนรอบติ่งเนื้อนุ่มๆ แล้วกดแทรกลงไปลึกขึ้นเรื่อยๆ
เสียงครางเบาๆ ดังขึ้นจากริมฝีปากเธอ “อื้อ…แพร…”
ผมหยุดนิ่งทันที แต่เธอไม่ได้ลืมตา กลับเอนกายลงมากขึ้นเหมือนเปิดทาง ผมไม่ไหวแล้ว…ดึงกางเกงของเธอออกช้าๆ ตามด้วยของตัวเอง
ผมยกขาพี่พลอยขึ้นพาดกับเบาะ แล้วจับแก่นกายตัวเองถูเบาๆ ตรงปากร่องที่ฉ่ำแล้ว ดันเข้าไปช้าๆ ทีละนิด ความอุ่นที่รัดรอบนั้นทำเอาผมหายใจสะดุด ผมกดเข้าไปลึกจนสุด แล้วแช่คาไว้แป๊บหนึ่ง
จากนั้นก็เริ่มขยับเข้าออกช้าๆ…
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังเบาๆ ตามจังหวะ ผมจับสะโพกเธอไว้แล้วเร่งจังหวะขึ้นเรื่อยๆ จนรู้สึกว่าเธอกระตุกเกร็งเบาๆ ผมเลยชะลอ แล้วพลิกเธอนอนตะแคงจากด้านหลัง ยกขาข้างหนึ่งของเธอพาดบนโซฟา แล้วสอดเข้าใหม่จากมุมที่ลึกกว่า
“อ๊ะ…อื้อ…” เสียงครางสลับเสียงหายใจแรงขึ้นมาอีกครั้ง เธอคงรู้สึกตัว แต่ไม่ได้ผลักไส ผมจับเธอแน่นแล้วกระแทกเข้าไปเต็มแรง หลายจังหวะถี่ๆ จนขาเธอสั่น
ผมพาเธอลุกขึ้นนั่งคร่อมผม แล้วดันให้เธอโยกเบาๆ มือหนึ่งลูบแผ่นหลัง อีกมือลูบหน้าอกอวบที่ตอนนี้แข็งเต็มมือ ผมกัดเบาๆ ที่ยอดอกจนเธอแอ่นตัวเข้าหา
เสียงเตียงดังเอี๊ยดเบาๆ กับเสียงเราสองคนที่ประสานกันเป็นจังหวะเดียวกัน
ในที่สุด ผมก็กระแทกสุดแรงครั้งสุดท้าย แล้วปลดปล่อยทุกอย่างออกไปข้างในร่างของเธอ พี่พลอยเอนตัวลงมาซบอกผม หายใจหอบแรงแต่ไม่ได้พูดอะไร…
เธอแค่กระซิบเบาๆ ว่า “อย่าบอกแพรนะ…”
ผมพยักหน้า แล้วกอดเธอไว้แน่น…คืนนี้ ผมจะไม่มีวันลืมเลย
ผมตื่นขึ้นมาในตอนสาย แสงแดดส่องผ่านม่านสีครีมบางๆ เข้ามาในห้อง พัดลมยังหมุนอยู่เบาๆ และเสียงแอร์ก็ดังพอให้ใจยังผ่อนคลายอยู่
แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจผมกระตุกไม่ใช่เสียงอะไรเลย
…มันคือเธอ
พี่พลอย ยังนอนตะแคงหันหลังให้ผมอยู่บนเตียง เสื้อยืดชุดนอนของเธอถลกขึ้นมาถึงกลางหลัง โชว์บั้นท้ายเปลือยเปล่าเนียนนุ่มที่เมื่อคืนผมเพิ่งจับ ถู ลูบ ไล้ และสอดใส่เข้าไปจนเธอตัวสั่น เธอยังไม่รู้ว่าผมตื่นแล้ว และเธอเอง…ก็ยังไม่ตื่นเช่นกัน
ผมค่อยๆ ขยับตัวเข้าไปใกล้ เอื้อมมือลูบแผ่นหลังเนียนช้าๆ ไล่ลงมาจนถึงเอว แล้วค่อยๆ จับสะโพกเธอบีบเบาๆ ใช้นิ้วไล้ตามร่องบั้นท้ายที่ยังมีร่องรอยจากเมื่อคืน ทั้งรอยแดงจางๆ และคราบบางๆ ที่ยังติดอยู่ตรงปากช่อง
มันยังชื้นอุ่นอยู่เลย…
ใจผมเริ่มเต้นอีกครั้ง ผมค่อยๆ ใช้ปลายนิ้วกลางแยงเข้าไปช้าๆ จนสุดร่อง เสียงหายใจของเธอกระตุกนิดหนึ่ง แต่ยังไม่มีท่าทีตื่น ผมจึงก้มหน้าลงไปเลียเบาๆ ซอกหว่างขาเธอด้านหลัง ปลายลิ้นตวัดซ้ายขวาช้าๆ ก่อนจะกดเน้นตรงปุ่มเสียวเล็กๆ อย่างรู้จังหวะ
“อืมม…”
เสียงเธอครางเบาๆ ราวกับละเมอ
ผมดันขาเธอให้แยกออกอีกนิด แล้วจับแก่นกายที่เริ่มตื่นตัวอีกครั้งจ่อเข้าหาอย่างไม่รอช้า แล้วค่อยๆ สอดเข้าไปในร่องที่เปียกอยู่แล้วอย่างลื่นไหล
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังพั่บเบาๆ เพราะแรงดันเริ่มมากขึ้น ร่องนั้นโอบรัดเข้าหาอย่างพอดีจังหวะ ผมกระแทกช้าๆ เน้นๆ เข้าให้ลึกทีละจังหวะ พลิกตัวเธอให้นอนหงายขาแยกกว้างแล้วกดขาลงกับเตียง ก่อนจะซอยเร็วขึ้นเรื่อยๆ
“บีม…อื้อ…พี่เจ็บ…”
เสียงพี่พลอยเริ่มสั่นเหมือนคนเพิ่งตื่น แต่เธอกลับดึงเอวผมเข้าหาแทนที่จะผลักออก
ผมโน้มหน้าลงไปจูบที่ซอกคอเธอ ขบเบาๆ แล้วกระซิบ “เมื่อคืนมันยังไม่พอเลยพี่…”
มือของผมลูบหน้าอกที่ตึงเต็มอุ้งมือลงมาจนถึงหน้าท้อง แล้วค่อยๆ ถูคลึงตรงเม็ดเสียวพร้อมกับจังหวะกระแทกที่เริ่มแรงขึ้น
เสียงเนื้อกระแทกกันถี่ขึ้น เสียงครางของเธอก็ดังขึ้นเรื่อยๆ ร่างเธอสั่นระริกเหมือนจะไปถึงอีกครั้ง
ผมพลิกเธอขึ้นคร่อมให้เธออยู่ด้านบน เธอโยกช้าๆ เอามือวางบนอกผมแล้วกัดริมฝีปากแน่น
“บีม…พี่ไม่เคยแบบนี้กับใครเลยนะ”
ผมไม่ตอบอะไรนอกจากจ้องหน้าเธอที่ตอนนี้เหงื่อซึม ริมฝีปากแดงจัด แววตาเต็มไปด้วยความเสียวซ่าน
เธอกดตัวลงมาสุดจนผมรู้สึกเหมือนแทบจะปล่อยอีกครั้ง
ผมรีบดึงเธอลงมากอดแน่น แล้วอัดแก่นกายเข้าไปเต็มแรงอีก 4–5 จังหวะ ก่อนจะปล่อยทุกอย่างออกข้างในร่างของเธออีกครั้ง
เสียงหายใจหนักๆ ของเราทั้งคู่ดังแข่งกับเสียงแอร์ในห้อง
พี่พลอยเอนซบอกผมอีกครั้งเหมือนเมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้น…
แต่แล้วเสียงข้อความมือถือก็ดังขึ้น
แพรส่งมาว่า “ถึงห้องแล้วนะ”
ผมกับพี่พลอยหันหน้ามองกันทันที ทั้งยังหายใจแรง และยังไม่ได้ใส่อะไรเลยสักชิ้น…
หลังจากเหตุการณ์วันนั้น ทุกอย่างในบ้านดูเงียบ…แต่ไม่เหมือนเดิม
แพร ยังใช้ชีวิตตามปกติ ยิ้ม หัวเราะ และคุยกับผมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่ทุกครั้งที่เธอพูดถึงพี่พลอย หัวใจผมก็เต้นแปลกๆ เหมือนโดนจี้ตรงจุดที่ซ่อนเอาไว้
จนกระทั่งคืนหนึ่ง…
ผมกลับมาจากทำงานตอนเกือบห้าทุ่ม แพรยังไม่กลับเพราะติดประชุมที่ต่างจังหวัด พอเปิดห้องไฟสลัวๆ ก็เห็นใครบางคนนั่งอยู่ที่ปลายเตียง…
พี่พลอย
เธอใส่เสื้อคลุมบางๆ สีขาว ผูกไว้แค่หลวมๆ พอเห็นผม เธอยิ้มเล็กๆ แล้วพูดเบาๆ
“แพรไม่อยู่ใช่มั้ย…พี่เลยแวะมาหา”
ผมกลืนน้ำลายเฮือกหนึ่ง ไม่รู้จะตอบอะไร เพราะแค่เห็นเธอในตอนนี้…ร่างกายมันก็เตรียมพร้อมโดยไม่ต้องขออนุญาตใจ
“พี่…” ผมพูดไม่ทันจบ
เธอลุกขึ้นมาเดินตรงเข้าหา เปิดเสื้อคลุมออกช้าๆ จนมันลื่นหล่นจากบ่าไปกองกับพื้น
เธอไม่ได้ใส่อะไรเลย
หน้าอกขาวอวบ หัวนมสีอ่อนตั้งชันเพราะลมแอร์ที่เย็นเฉียบ เนินเนื้อขาวนวลตรงกลางท้องน้อยเรียบเนียนไม่มีขนเลยแม้แต่เส้นเดียว เธอเดินเข้ามาจับมือผม แล้วพูดเบาๆ ว่า
“เมื่อคืนพี่ฝันถึงเรา…ตื่นมายังรู้สึกอยู่เลย อยากรู้มั้ยว่าฝันอะไร”
เธอดึงมือผมไปวางบนหน้าอกเธอทันที นิ้วผมสัมผัสความนุ่มหยุ่นที่คุ้นเคย
ผมก้มลงจูบเบาๆ ที่ยอดอก ก่อนจะใช้ลิ้นวนรอบหัวนมช้าๆ มืออีกข้างลูบไล้สะโพกเปลือยของเธอ
เสียงหายใจของพี่พลอยเริ่มถี่
ผมดันร่างเธอให้เอนลงกับเตียง แล้วก้มหน้าลงไล่ลิ้นจากคอ ลงมาที่อก ผ่านหน้าท้อง แล้วจรดปลายลิ้นลงบนเนินที่เริ่มเปียกอย่างเห็นได้ชัด
“อื้ม…บีม…พี่เสียว”
ผมแหวกแคมออกอย่างช้าๆ แล้วใช้ลิ้นตวัดเข้าไปที่กลางร่อง เสียงครางของเธอดังขึ้นตามแรงลิ้นที่ถูวนรอบติ่งนูนๆ ผมใช้สองนิ้วช่วยแหวกตรงกลาง แล้วกดลิ้นลึกเข้าไปในช่องที่ตอนนี้ร้อนฉ่ำจนแทบลุกเป็นไฟ
พี่พลอยแอ่นเอวรับทุกจังหวะลิ้น ผมสอดนิ้วกลางเข้าไปช้าๆ แล้วหมุนวนจนเธอกระตุกทั้งตัว
“พอแล้ว…เข้ามาเถอะ พี่จะไม่ไหวแล้ว…”
ผมถอดเสื้อผ้าออกอย่างรวดเร็ว แล้วเอาแก่นกายจ่อเข้าตรงทางเข้า ใช้ปลายหัวถูเบาๆ ไปตามร่องอย่างยั่วเย้า พี่พลอยเบิกตานิดๆ แล้วจิกหลังผมแน่น
ผมดันเข้าไปทีเดียวมิดทั้งลำ ร่องของเธอกระชับร้อนตอดรับทุกจังหวะ
ผมจับขาเธอพาดไหล่แล้วเริ่มกระแทกเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ เสียงกระทบเนื้อดังก้องอยู่ในห้องทุกครั้งที่ดันเข้าไปสุด
“อื้ออ…บีมมมม…แรงๆอีก…”
เธอกระซิบข้างหู ผมจับเธอพลิกตะแคงแล้วสอดเข้าใหม่จากด้านหลัง ร่างเธอสั่นไหวไปตามแรงกระแทก เสียงครางอู้อี้ถูกกลืนในหมอน
ผมช้อนตัวเธอขึ้นมานั่งตัก เธอหันหน้ามาจูบผมแล้วเริ่มโยกเบาๆ
หน้าอกอวบของเธอกระเพื่อมขึ้นลงตรงหน้า ผมจับไว้แน่นแล้วดูเธอขย่มช้าๆ แรงขึ้น แรงขึ้นเรื่อยๆ
“บีม…พี่รักร่างกายนี้ของนายมากเลยรู้มั้ย…”
ผมแทบกลั้นไม่ไหว เธอรีบผลักผมนอนลงแล้วจับมันสอดกลับเข้าร่างเธออีกครั้ง คราวนี้เธอกระแทกเอง ถี่จนเสียงเนื้อดังลั่นห้อง
จนในที่สุด…ผมก็ปล่อยทุกอย่างอีกครั้งลึกเข้าไปข้างในเธอ
เรานอนหอบอยู่ข้างกัน พี่พลอยหันมาจูบหน้าผากผมแล้วพูดเบาๆ ว่า
“คืนนี้แค่คืนแรกนะ พี่ไม่ได้ตั้งใจจะกลับแค่ครั้งเดียว…”
หลังคืนนั้นที่พี่พลอยกลับมาอีกครั้ง ทุกอย่างดูเหมือนจะเลยเถิดเกินกว่าที่เราทั้งคู่จะถอยกลับไปได้แล้ว…
เธอเริ่มมาบ่อยขึ้น — มาตอนแพรไม่อยู่ มาตอนผมอยู่คนเดียว หรือบางครั้ง…มานั่งเฉยๆ ทั้งที่แพรอยู่ห้องถัดไป
เราทำกันในห้องน้ำ
ทำกันตอนกลางคืนบนโซฟาแบบเก็บเสียง
ทำกันในห้องครัวตอนเธอบอกว่า “จะมาช่วยทำกับข้าวให้แพร”
ทุกครั้งที่เธอคราง ผมต้องรีบปิดปากเธอ
ทุกครั้งที่เธอเสร็จ ผมต้องซ่อนคราบไว้กับตัว
ทุกครั้งที่ปลดปล่อยข้างใน ผมก็เหมือนจะรู้ว่า…เรื่องนี้มันจะไม่มีจุดจบที่ดี
จนวันหนึ่ง แพรกลับบ้านมาเร็ว โดยไม่บอกใคร
เสียงไขกุญแจหน้าห้องดังขึ้นตอนที่ผมกับพี่พลอย…กำลังอยู่ในห้องน้ำด้วยกัน
เธอกำลังคร่อมผมบนขอบอ่าง หน้าอกเธอเด้งไปมา เสียงน้ำไหล เสียงเนื้อกระทบกันดังอยู่ตลอด เธอกระซิบใส่หูผมเบาๆ
“บีม…เร็วสิ พี่จะเสร็จแล้ว…”
แต่ยังไม่ทันที่เราจะจบ
เสียงเปิดประตูห้องน้ำก็ดังขึ้น…
แพรยืนอยู่ตรงนั้น
ใบหน้าเธอนิ่ง ริมฝีปากเม้มแน่น น้ำตาไม่ไหล แต่แววตานั่น…เหมือนแทงเข้าที่กลางใจของผม
เธอไม่พูดอะไรสักคำ แค่ปิดประตูแล้วเดินออกจากห้อง
ผมรีบตามไป แต่สายไปแล้ว
แพรหายไปจากชีวิตผมในวันนั้น
…
หนึ่งปีผ่านไป
ผมอยู่คนเดียวในห้องเดิม ไม่มีแพร ไม่มีพี่พลอย ไม่มีใครอีก
แต่ค่ำคืนนึง…ขณะที่ผมนั่งอยู่บนเตียง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นเบาๆ
ผมลุกไปเปิด
…พี่พลอยยืนอยู่หน้าห้อง
เธอใส่ชุดเดิม ชุดคลุมขาวบางๆ ไม่ได้พูดอะไร
แค่เดินเข้ามา หยุดตรงหน้าผม แล้วพูดเบาๆ ว่า
“พี่รู้ว่ามันผิด พี่เสียทั้งน้อง…เสียทั้งตัวเอง…แต่พี่ไม่เคยเสียใจเลยที่ได้มี ‘เรา’ จริงๆ…”
ผมไม่ได้ตอบอะไร แต่เธอก็ยื่นมือมาคล้องคอผมไว้ กดหน้าผมเข้ากับอกเธอเบาๆ กลิ่นหอมจางๆ แบบเดิมลอยมาอีกครั้ง
…และผมก็รู้ว่าคืนนี้
จะเป็นคืนที่เรา “ผิด” อีกครั้ง
แต่บางครั้ง…
ความผิด มันก็หวานเกินกว่าจะต้านไหว
