ใต้แสงนีออนขุ่นมัวของห้องพยาบาลที่เงียบกริบ เตียงพับสีขาวสะอาดตัดกับความร้อนแรงที่กำลังคลี่คลายตัวในอากาศ ครูเกดยืนพิงตู้ยาด้วยท่าทางสงบนิ่งแต่แฝงแววบางอย่างในสายตา กรอบหน้าคมจัด ตาคมเข้มกวาดมองนักเรียนชายตรงหน้า—เต้ย เด็กหลังห้องที่ไม่เคยเชื่อฟังเธอเลยสักครั้ง ชอบขัดคำสั่งทุกที ยียวนกวนประสาทแบบที่เธอไม่ควรจะชอบ…แต่ร่างกายเธอกลับเต้นแรงขึ้นทุกครั้งที่สายตาของเขาเหล่มา ราวกับท้าทายกันเงียบ ๆ
“เธอไม่ได้ป่วยใช่มั้ย…” เธอถามเสียงเรียบ เดินเข้ามาใกล้ช้า ๆ ส้นรองเท้าหนังตึก ๆ บนพื้นห้องว่างเปล่า
“ป่าวครับ ครูเรียกผมมาเองนี่” เต้ยยักไหล่ มือยัดกระเป๋ากางเกง แววตากวนประสาทแต่คิ้วขมวดเล็กน้อยเมื่อครูเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมจาง ๆ แบบเย็นเฉียบ—แต่ขัดกับมือของเธอที่เอื้อมขึ้นมาวางบนอกเขาอย่างร้อนแรง
เธอเอียงหน้า กระซิบเบา ๆ “ครูอยากสอนอะไรให้เธอ…นอกบทเรียนนิดหน่อย”
มือเธอลูบจากอกลงผ่านหน้าท้องแกร่ง เส้นเลือดปูดนูนเบา ๆ จากการเล่นบาสช่วงเย็น ปลายนิ้วลากลงอย่างช้า ลมหายใจของเต้ยเริ่มสะดุด เขาขมวดคิ้วแต่ไม่ถอย กลับมองสบตาเธออย่างดื้อด้านเหมือนเคย
“อะ…ครูจะทำอะไรครับ” เสียงเขาแหบพร่า มือจับขอบเตียงแน่นเมื่อหลังโดนผลักให้นั่ง แล้วถัดลงไปนอนแนบแผ่นหลังกับผ้าปูสีฟ้าอ่อน
“วิทย์กายภาพ…เธอไม่เคยสนใจใช่มั้ย” ครูเกดยิ้มบางแต่ในรอยยิ้มนั้นมีรอยเขี้ยวซ่อนอยู่ “แต่เดี๋ยวครูจะทำให้จำไม่ลืม”
เธอก้าวคร่อมเขา ขายาวเรียวใต้กระโปรงพีคเกินระเบียบพาดสองข้างต้นขาเขา เต้ยมองขึ้นไป เงาของเธอบดบังแสงไฟข้างบน เสี้ยวหน้าคมนั้นดูกระหายยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด ครูเกดปลดกระดุมเสื้อช้า ๆ ทีละเม็ด จนร่องอกแน่นตึงภายใต้บราเรียบหรูเผยออกมานิด ๆ แค่พอให้เขากลืนน้ำลายเสียงดัง
“ครูครับ…อะ อื้ออ…” เสียงเต้ยครางต่ำเมื่อมือเธอสอดเข้าไปใต้เสื้อเขา เล็บกรีดผ่านผิวหน้าอก ลากปลายนิ้วลงล่างเรื่อย ๆ “ค…ครู…”
“ชู่ว์…ฟังให้ดี” เธอกระซิบชิดหูเขา ลมหายใจอุ่นรินแตะติ่งหู “ตอนที่เลือดสูบฉีดไปยังอวัยวะ…แบบนี้…” เธอรูดกางเกงเขาลง แล้วมือที่อบอุ่นก็โอบรอบความแข็งขึงของเขาไว้ “…หัวใจจะเต้นเร็วขึ้น ใช่มั้ย” นิ้วเธอกำรอบลำเขาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ช้าแต่หนักแน่น
“อ๊า…ครู…” เต้ยกัดฟันแน่น หน้าแดงเห่อ ดวงตาสั่นไหวระคนกลัวและตื่นเต้น “มัน…ร้อน…เกินไปแล้ว”
“ยังหรอก…มันเพิ่งเริ่มต้นเอง” ครูเกดยิ้ม ย่อตัวลงช้า ๆ ปลายลิ้นแตะที่ปลายหัวก่อนลากลงตลอดความยาว เสียงดูด “จ๊วบ…อืมม…” ดังก้องในห้องเงียบที่มีกระจกบานใหญ่สะท้อนภาพเธอกลืนเขาเข้าไปลึกจนลำคอ
เต้ยกัดปากแน่น มือกำผ้าปูเตียงจนยับ ร่างกายเกร็งสั่นอย่างห้ามไม่อยู่ “ค…ครูครับ เดี๋ยว…อ่า อ๊าาาาาา—”
“ห้ามเสร็จ ยังไม่ให้อนุญาต” เธอผละออก ลิ้นเลียคราบขาวที่แต้มมุมปากก่อนใช้หลังมือปาดเบา ๆ ดวงตาเธอวาววับดุดัน “มานี่…เดี๋ยวครูจะให้ลองของจริง”
เธอกดไหล่เขาให้นั่ง ก่อนค่อย ๆ ปลดกระโปรงของตัวเองแล้วหันหลังให้เขา เผยบั้นท้ายแน่นสวยที่แทบสะกดสายตา เต้ยตาโต มือสั่นนิด ๆ ขณะจับสะโพกเธอไว้มั่น “แบบนี้…จะดีเหรอครับ”
“ก็ต้องลองดูสิ เด็กวิทย์น่ะ ต้องลงมือเอง” เธอสวนกลับ ลากร่องแคมที่เปียกฉ่ำไปกับปลายลำเขาช้า ๆ “อื๊อ…แข็งจริง…”
เสียง “ปั่ก…ปั่ก…ปั่ก…” ดังก้อง เมื่อลำเขาดันเข้าไปจนมิดในโพรงที่ดูดตอดรุนแรง ครูเกดขยุ้มผ้าปูเตียงไว้แน่น หน้าเชิดขึ้น เสียงครางหลุดออกมาไม่หยุด “อ๊างง…อ๊า…อ๊ะ…เด้งเลย…แบบนั้นแหละ…เต้ยย”
“ฮึ่ก…แน่นฉิบหาย…ครู…อื้อ ครูมัน…โคตรเสียวเลย” เต้ยครางเสียงต่ำ มือกระชับเอวเธอไว้แล้วกระแทกเข้ารัวขึ้นทุกจังหวะ เสียงเตียงสั่นคลอนตามแรงชนที่ไม่ยั้ง
“ม-มาดูการสั่นของร่างกาย…เมื่อถึงจุดสุดยอด…” ครูเกดกัดฟัน ร่างกระตุกทุกครั้งที่เขาสอดเข้า “อ๊าาาาาาา—ค…ครูเสร็จแล้ว!”
ร่างเธอสั่นสะท้าน น้ำรักไหลย้อนลงมาตามขาเรียวขาว แต่เต้ยยังไม่หยุด เสียงกระแทกยังดังต่อเนื่อง “ผมยังไม่…อ่าาา ครูวว!”
“อ๊างงงง…แตกในเลย…เดี๋ยวครู…จะตรวจสเปิร์มเธอเอง…” เธอครางอู้อี้ขณะร่างเกร็งตอดเขาแน่น
เมื่อทุกอย่างสงบลง ครูเกดถอนหายใจ ลุกขึ้นจัดกระโปรงหน้ากระจก มองตัวเองด้วยรอยยิ้มพอใจ
“วันนี้เธอเรียนรู้ดีมาก เต้ย”
เต้ยนอนหมดแรง มือทาบอก หัวใจยังเต้นโครม ๆ
“ผมไม่เข้าใจฟิสิกส์เลยครับครู…แต่เรื่องนี้…ผมจะไม่มีวันลืม”
เสียงหัวเราะเบา ๆ ของเธอลอยผ่านห้องพยาบาลที่กลิ่นอากาศยังร้อนฉ่า ทั้งจากร่างกาย และวิทยาศาสตร์แห่งความปรารถนา.
