ใต้แสงนีออนขุ่นมัวของห้องพยาบาลที่เงียบกริบ เตียงพับสีขาวสะอาดตัดกับความร้อนแรงที่กำลังคลี่คลายตัวในอากาศ ครูเกดยืนพิงตู้ยาด้วยท่าทางสงบนิ่งแต่แฝงแววบางอย่างในสายตา กรอบหน้าคมจัด ตาคมเข้มกวาดมองนักเรียนชายตรงหน้า—เต้ย เด็กหลังห้องที่ไม่เคยเชื่อฟังเธอเลยสักครั้ง ชอบขัดคำสั่งทุกที ยียวนกวนประสาทแบบที่เธอไม่ควรจะชอบ…แต่ร่างกายเธอกลับเต้นแรงขึ้นทุกครั้งที่สายตาของเขาเหล่มา ราวกับท้าทายกันเงียบ ๆ “เธอไม่ได้ป่วยใช่มั้ย…” เธอถามเสียงเรียบ …
