ฝนเทลงมาไม่หยุดตั้งแต่หัวค่ำ เสียงน้ำซัดกระทบหลังคาสังกะสีบ้านไม้ดังเป็นจังหวะชวนให้ใจเต้นแปลก ๆ ฉัน “เดือน” ยืนพิงเสาระเบียงบ้าน มองเม็ดฝนตกผ่านแสงไฟสลัวที่ทำให้ทุกอย่างดูเหมือนอยู่ในภาพฝัน เสื้อคอกลมสีขาวที่ใส่อยู่เริ่มชื้นเพราะไอละออง กลิ่นดินและไม้เก่าอบอวลรอบตัว ในบ้านเงียบสนิท เหลือแค่ฉันกับ “พี่ชาญ” …
