เร่าร้อน

ในมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ มีนักศึกษาสาวคนหนึ่งชื่อน้องแพร เธออายุ 21 ปี กำลังเรียนปีสามคณะพลศึกษา น้องแพรเป็นสาวสวยหุ่นดี ผิวขาวเนียน ผมยาวสลวยดำขลับ ตาสวยคมคาย ยิ้มหวานจนใครเห็นก็ต้องเหลียวมอง เธอชอบเล่นกีฬามาก …

มิ้นต์อายุยี่สิบปลาย ๆ อยู่คอนโดหรูชั้นสูงคนเดียวมาสองปีแล้ว แฟนเก่าทิ้งไปมีใหม่ เธอเลยปิดตัวเอง ทำงานจากบ้าน ไม่ค่อยออกไปไหน เย็นวันศุกร์ฝนเทลงมาหนักมาก เธอนั่งอยู่บนโซฟาในเสื้อยืดตัวโคร่งตัวเดียว ไม่ใส่ bra ไม่ใส่กางเกงใน …

ในเมืองกรุงเทพฯ ที่วุ่นวายย่านชานเมือง มีห้องซ้อมดนตรีเก่าๆ แห่งหนึ่งซ่อนตัวอยู่ในตึกแถวเก่าแก่ ชื่อว่า “Beat Bunker” เป็นที่รวมตัวของเหล่ามือสมัครเล่นที่ชอบมาซ้อมดนตรีกันแบบส่วนตัว ไม่มีใครมารบกวน เพราะเจ้าของห้องชื่อ “พี่โจ” มันปิดประตูแน่นหนา …

ก้องกับน้ำเคยคบกันมานานเกือบสามปี ชีวิตคู่มันดี๊ดีไปซะหมด ตั้งแต่ตอนเจอกันครั้งแรกในงานปาร์ตี้ของเพื่อนสมัยมหาลัย ก้องเป็นหนุ่มออฟฟิศหน้าตาคมคาย ร่างกายกำยำจากการเล่นยิมบ่อยๆ ส่วนน้ำเป็นสาวออฟฟิศเหมือนกัน แต่หน้าตาหวานซ่อนเปรี้ยว หุ่นเซ็กซี่แบบที่ผู้ชายมองแล้วต้องกลืนน้ำลาย ช่วงแรกๆ ความรักมันหวานหยดย้อย พวกเขาออกเดทกันบ่อย ไปเที่ยวทะเล …

แนนเป็นสาววัย 25 ที่เพิ่งย้ายมาอยู่คอนโดเล็กๆ แห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ เธอทำงานเป็นพนักงานออฟฟิศธรรมดาๆ แต่ชีวิตส่วนตัวของเธอนั้นค่อนข้างเหงาหงอย เพราะเพิ่งเลิกกับแฟนเก่าได้ไม่กี่เดือน วันๆ เอาแต่ทำงานแล้วกลับมานอนคนเดียวในห้องแคบๆ ที่มีห้องน้ำติดกับห้องนั่งเล่น คอนโดนี้เก่าๆ หน่อย …

ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งที่ชื่อว่าบ้านน้ำใส ซึ่งตั้งอยู่ริมคลองน้ำใสแจ๋ว ห่างจากตัวเมืองไม่กี่กิโลเมตร ที่นี่ชีวิตคนบ้านๆ ยังคงเรียบง่าย ผู้คนตื่นเช้ามาทำงานในสวนยางบ้าง ทำนาบ้าง หรือไม่ก็เปิดร้านขายของชำเล็กๆ ข้างบ้าน หมู่บ้านนี้สงบสุขดี แต่เบื้องหลังความสงบนั้น …

เรื่องราวนี้เกิดขึ้นกับฉันเอง ชื่ออร ชื่อเล่นว่าอรุย ตอนนี้ฉันอายุ 35 ปี แต่งงานกับสามีชื่อเอก มาจะ 10 ปีเต็มๆ แล้ว ชีวิตคู่เราดูเหมือนปกติสุขดี …

ฝนตกไม่หนักมาก แต่เย็นเยียบพอให้ร่างกายสั่นนิดๆ ขณะวินาทีนั้นที่เมษาก้าวลงจากรถตู้ รับรู้ได้ว่าขากางเกงในเริ่มชื้นมาตั้งแต่ช่วงปลายทาง เขา—ผู้ชายในเสื้อเชิ้ตพับแขนตรงม้านั่งปลายห้องสอนพิเศษ ชื่อ “ต้นกล้า” เด็กหนุ่มรุ่นน้องหนึ่งปี ที่เธอไม่เคยกล้าคุยด้วยตรงๆ แม้เรียนคลาสเดียวกันทุกสัปดาห์ ต้นกล้าคือคนที่เธอเห็นบ่อยที่สุด แต่ไม่เคยได้ยินแม้แต่เสียงเขาเวลาพูดประโยคยาวๆ …

ฝนโปรยปรายลงมาบางเบาในเย็นวันศุกร์ ท้องฟ้าสีเทาปนม่วงส้มอ้อยอิ่งเหมือนจะยังไม่ยอมลาจาก หลังจากแดดร้อนมาทั้งวัน กลิ่นฝนโชยคลุ้งปะปนกับกลิ่นบุหรี่และแอลกอฮอล์ที่อบอวลอยู่รอบโต๊ะยาวในลานเบียร์ของโรงแรมริมบึงน้ำกลางเมือง งานเลี้ยงรุ่น 10 ปีผ่านไปไวฉิบหาย ใครบางคนในกลุ่มพูดขึ้นมาแล้วหัวเราะครืน ทุกคนก็หัวเราะตามกันไปอย่างสนุกสนาน พุงพองด้วยเบียร์ ใจเบาเพราะได้เจอเพื่อนเก่า หน้าตากันไปคนละแบบ—แต่จิตวิญญาณตอนมัธยมยังคงอยู่ …

“มึงแม่ง…รู้ตัวบ้างไหมว่าทำกูเงี่ยนทุกวัน”เสียงของ “เบส” หลุดออกมาจากปากโดยไม่ตั้งใจ หลังจากทนมอง “มีน” เพื่อนสนิทมาตั้งแต่ม.ปลายจนตอนนี้เรียนปีสี่ ก็ยังไม่เคยหยุดแอบมองนมใต้เสื้อยืดตัวบางๆ กับขาเรียวยาวในกางเกงขาสั้นรัดหีที่เจ้าตัวใส่เดินเข้าห้องเขาเหมือนไม่มีอะไร ห้องที่ทั้งสองมักใช้ติวหนังสือกัน แต่มาวันนี้ไม่มีหนังสือ ไม่มีสมาธิ ไม่มีแม้แต่สติ …