รุ่นพี่รุ่นน้อง

ผมชื่อ “ต้น” ปีสี่ วิศวะ มหาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพ ส่วนรุ่นพี่ที่ว่าชื่อ “พี่มิ้นต์” ปีห้า คณะเดียวกัน ขาวจั๊วะ ตัวเล็กนมใหญ่ เอวคอดก้นเด้ง …

ปีนั้นฝนตกหนักตั้งแต่เย็น มหาลัยแห่งหนึ่งอาบแสงไฟสีส้มสลัวสะท้อนน้ำที่เจิ่งนองพื้นราวกับฉากเปิดของหนังอีโรติคที่เตรียมไว้แล้วล่วงหน้า ยุ้ย—น้องใหม่ปีหนึ่งจากคณะมนุษย์ฯ เพิ่งย้ายจากต่างจังหวัดเข้ากรุงเทพฯ ยังไม่ทันได้ตั้งตัวดีก็ถูกลากเข้าสู่ “กิจกรรมรับน้อง” ที่เขาว่ากันว่าปีนี้จะพิเศษกว่าทุกปี “พิเศษยังไงวะ” ยุ้ยเคยถามเสียงเบาๆ กับเพื่อนร่วมห้อง “ก็…มีรับน้องกลางคืนด้วยนะ เขาว่าเสียว” …

“พี่นนท์…ช่วยหนูหน่อยนะ”เสียงใสๆ ของ มิ้น รุ่นน้องปีหนึ่ง คณะเดียวกัน ทำเอาหัวใจผมสะดุ้งวาบตั้งแต่เธอเดินเข้ามาในห้องชมรมสายๆ ของวันเสาร์ เธอสวมเสื้อยืดรัดรูปสีขาวบางจนเห็นชั้นในลายลูกไม้เล็กๆ แถมกางเกงยีนส์เอวต่ำเผยสะโพกกลมๆ เวลาขยับตัวผมเผลอจ้องตาแทบไม่กะพริบ “หนูติดโปรเจกต์ค่ะพี่ ถ้าไม่ส่งอาทิตย์นี้อาจโดนตกแน่ๆ”มิ้นทำหน้าซื่อ …

ค่ำวันศุกร์ในห้องชมรมเล็ก ๆ ของมหาวิทยาลัย ไฟสลัว ๆ จากหลอดฟลูออเรสเซนต์ที่กะพริบเป็นจังหวะทำให้บรรยากาศเงียบวังเวงยิ่งขึ้นผมนั่งอยู่กับ พี่นนท์ รุ่นพี่ปีสามที่ขึ้นชื่อเรื่องเข้มงวด เขาเป็นหัวหน้าชมรมที่ผมเพิ่งเข้ามาใหม่ ทุกครั้งที่อยู่ด้วยกัน ผมรู้สึกเหมือนถูกจับตามอง ราวกับว่าเขามีบางอย่างซ่อนอยู่หลังสายตาคม …

ผมชื่อ ธันวา นักศึกษาปีสอง คณะนิเทศฯ ที่ใครๆ ก็บอกว่าเงียบ ขรึม แล้วก็ไม่ค่อยสุงสิงกับใครเท่าไหร่แต่ในหัวใจผม…มันไม่ได้เงียบแบบนั้นเลย เพราะตลอดเวลาสองปีที่ผ่านมา ผมแอบชอบ “พี่นนท์” รุ่นพี่ปีสี่คนดังของคณะ …